Saturday, 7 March 2015

മുഹമ്മദ് നബി(ﷺ)യെ അറിയുക; നബിനിന്ദകരെയും

പതിനാല് നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു മുമ്പത്തെ അ റേബ്യയുടെ ചിത്രം വളരെ ഇരുണ്ടതാണ്. ഉയര്‍ന്ന നിലയ്ക്കുള്ള യാതൊരു നാഗരികതയുമില്ലാതിരുന്ന അവിടെ പാഠശാല കളോ മറ്റ് വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളോ ഗ്രന്ഥശാലകളോ ഒന്നുംതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
മദ്യത്തില്‍ മുങ്ങിക്കിട-ന്നിരുന്നു അന്നത്തെ സമൂഹം. തന്റെ ശവശരീരം മുന്തിരിവ-ള്ളിയുടെ ചുവട്ടില്‍ കുഴിച്ചിട്ടാല്‍ ദ്രവിക്കുന്ന എല്ലുകള്‍ക്ക് വീഞ്ഞി-ന്റെ മത്ത് ലഭിക്കുമ-ല്ലോ എന്ന് പാടിയ അറേബ്യന്‍ കവിയുടെ വരികള്‍, പ്രസ്തുത സമൂഹം എത്രത്തോളം മദ്യാസക്തരായിരുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. നാരിമാരുടെ നഗ്‌നതാവിവരണമായിരുന്നു അന്നത്തെ കവി-തകളുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഉള്ളടക്കം. പെ ണ്ണിനുവേണ്ടി എന്തും ചെയ്യാന്‍ മടിക്കാത്ത സമൂഹമായിരുന്നു അത്. നഗ്‌നതാപ്രദര്‍ശ നം നടത്തുന്നതില്‍ സ്ത്രീപുരുഷ ഭേദമ ന്യെ യാതൊരു സങ്കോചവും അവര്‍ക്കു ണ്ടായിരുന്നില്ല. കഅ്ബാലയത്തെ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരുമെല്ലാം നഗ്‌നരായിക്കൊണ്ടായിരുന്നു പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തിരുന്നത്. കലഹങ്ങളും കൊലപാതകങ്ങ ളും ആ സമൂഹത്തില്‍ സര്‍വസാധാരണമായിരുന്നു. ഗോത്രവഴ-ക്കുകളില്ലാത്ത ദിവസ ങ്ങള്‍ തുലോം വിരളമായിരുന്നു. മനുഷ്യര്‍ മനുഷ്യരെ നിഷ്ഠൂരം വധിക്കുന്നതില്‍ അ വര്‍ യാതൊരു തെറ്റും കണ്ടിരുന്നില്ല. ശക് തര്‍ അശക്തരെ വധിക്കുകയും കൊള്ളയ ടിക്കുകയും ചെയ്യുക സാധാരണമായിരുന്നു. ഗോത്രമഹിമയില്‍ അഭിമാനംകൊണ്ടിരുന്ന അറബികള്‍ക്ക് ഗോത്രത്തിന്റെ പേ രില്‍ കൊല്ലുകയും കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെ യ്യുന്നതില്‍ യാതൊരു വൈമനസ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവരുടെ ആരാധ്യവസ്തു-ക്കളാകട്ടെ ശിലാബിംബങ്ങളായിരുന്നു. സ്രഷ്ടാവും സംര-ക്ഷകനുമായ ഏകദൈ വത്തിന്റെ അസ്തിത്വം അവര്‍ അംഗീകരിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും അവനിലേക്ക് നേരിട്ട് അടുക്കുക അസാധ്യമായതിനാല്‍  ഇടയാളന്മാരെ സ്വീകരിക്കുകയെന്ന തത്ത്വമാണ് അവര്‍ അംഗീകരിച്ചിരുന്നത്. ഈ ഇടയാള ന്മാരില്‍ മഹാത്മാക്കള്‍ മുതല്‍ വിഗ്രഹങ്ങ ള്‍വരെയുണ്ടായിരുന്നു. കല്ലുക-ള്‍ക്കു മുന്നി ലായിരുന്നു അവര്‍ നമസ്‌കരിച്ചിരുന്നത്. 
ഇത്തരമൊരു സമുദായത്തിലാണ് മുഹമ്മദ്(ല) ജനിക്കുന്നത്. മക്കയിലെ ഖു റൈശ് ഗോത്രത്തിലെ ഹാഷിം കുടുംബ ത്തില്‍ അബ്ദുല്ല-ആമിന ദമ്പതിമാരുടെ മകനായിട്ടാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനം. അദ്ദേഹം ജനിക്കുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ പിതാവും ഏഴ് വയസ്സുള്ളപ്പോള്‍ മാതാവും മരണപ്പെട്ടു. അതിനാല്‍ തികച്ചും അനാഥ നായിട്ടായിരുന്നു അദ്ദേഹം വളര്‍ന്നത്. മാതാവിന്റെ മരണശേഷം പിതാമഹനായ അബ്ദുല്‍ മുത്ത്വലിബ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംരക്ഷണ മേറ്റെടുത്തു. അല്‍പകാല-ത്തിനുശേഷം അദ്ദേഹവും മരണപ്പെട്ടതിനാല്‍ പിതൃസഹോ-ദരനായ അബൂത്വാലിബിന്റെ സംരക്ഷണയിലാണ് അദ്ദേഹം വളര്‍ന്നത്. ഇരുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ വയസ്സില്‍ അദ്ദേ ഹം നാല്‍പതുകാരിയായ ഖദീജ(്യ) യെ വിവാഹം ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ അനാഥനായി ജനിച്ച് അനാഥനായി വളര്‍ന്ന മുഹമ്മ ദാണ് ലോകം മുഴുവന്‍ കാത്തുകൊണ്ടിരു ന്ന, പ്രവാചകന്മാര്‍ മുഴുവന്‍ പ്രവചിച്ച മഹാനായ അന്തിമപ്രവാചകനായിത്തീര്‍ന്നത്. 
മാതൃക
അവസാനത്തെ പ്രവാചകനാണ് മുഹ മ്മദ്(്യ), അതുകൊ-ണ്ടുതന്നെ അദ്ദേഹം അവസാനത്തെ മനുഷ്യര്‍വരെയുള്ള സക ലര്‍ക്കും മാതൃകയായിരിക്കണം. അതിനുവേണ്ടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം മുഴുവന്‍ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കണം. അല്ലെ ങ്കില്‍ അദ്ദേഹത്തിനുശേഷം നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ കഴിഞ്ഞ് ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യര്‍ മോക്ഷ ത്തിന്റെ മാര്‍ഗം പിന്‍പറ്റുന്നതെങ്ങനെ? അ ദ്ദേഹത്തെ പിന്‍തുടരുന്നതെങ്ങനെ? അത്ഭു തം! മുഹമ്മദ് നബി(ല)യുടെ മുഴുജീവിത വും ആര്‍ക്കും വായിക്കാന്‍ പറ്റുന്ന വിധ ത്തില്‍ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അല്ല, അദ്ദേഹത്തി-ന്‍േറതുപോലെ ജീവിതത്തിലെ ചെറുതും വലുതമായ മുഴുസംഭവങ്ങ ളും രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യനും മാനവചരിത്ര-ത്തിലുണ്ടായിട്ടേയില്ല. മുമ്പുള്ള പ്രവാചകന്മാരാരും തന്നെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായിട്ടില്ല. ക്രിസ്തുവും കൃഷ്ണനും ജീവിച്ചിരു ന്നില്ല എന്ന് പറയാന്‍ പലര്‍ക്കും അവസര മുണ്ടാക്കിയത് ചരിത്രത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയി ല്‍ അവരുടെയെല്ലാം അസ്തിത്വം സംശ യാസ്പദമായതുകൊണ്ടാണ്. എന്നാല്‍, മുഹമ്മദി(ല)ന്റെ അവസ്ഥ തികച്ചും ഭിന്ന മാണ്. 'മുഹമ്മദ് ചരിത്രത്തിന്റെ പൂര്‍ണ മായ പ്രകാശത്തിലാണ് ജനിച്ചതെ'ന്ന ഹിറ്റിന്റെ പ്രസ്താവനതന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചരിത്രപരതയ്ക്കു-ള്ള വ്യക്തമായ അംഗീകാരമാണ്. മുഹമ്മദ്(ല) ജീവിച്ചില്ലെന്ന് പറയാന്‍ ആര്‍ക്കും ധൈര്യം വരാതിരിക്കുമാറ് ശക്തവും വ്യക്തവുമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചരിത്രം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവസാനനാളുവരെയുള്ള മുഴുവ ന്‍ മനുഷ്യര്‍ക്കും മാതൃകയാകാന്‍ യോഗ്യതയുള്ള ഏകപ്രവാചകന്‍ അദ്ദേഹമാണ്. 
അനാഥനായ മുഹമ്മദ് അന്ന് അറേ ബ്യയില്‍ ലഭ്യമായിരുന്ന സംരക്ഷണങ്ങള്‍തന്നെ ലഭിക്കാതെയാണ് വളര്‍ന്നുവന്നത്. വിദ്യാഭ്യാസം അല്‍പംപോലും ലഭിക്കാത്തതിനാല്‍ എഴുത്തും വായനയും അറിയാത്തവനായിട്ടാണ് അദ്ദേഹം ജീവിച്ചത്. കുട്ടിക്കാലത്ത് അറബിക്കുട്ടികളോടൊപ്പം ആട് മേയ്ക്കുകയും യുവാവായപ്പോള്‍ ക ച്ചവടത്തിലേര്‍പ്പെടുകയും ചെയ്ത മുഹമ്മ ദിന്റെ ജീവിതവും സഹവാസവുമെല്ലാം സാധാരണക്കാരായ അറബികളുടെ കൂടെ ത്തന്നെയായിരുന്നു, കള്ളുകുടിയന്മാരും പെണ്ണുപിടിയന്മാരും വിഗ്രഹാരാധകരുമാ യ അറബികളുടെ കൂടെ. എന്നാല്‍, അവരുടെ ദുസ്സ്വഭാവങ്ങളൊന്നുതന്നെ അദ്ദേഹ ത്തിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരിക്കല്‍പോലും വിഗ്രഹങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ അദ്ദേഹം നമ്രശിര സ്‌കനായിരുന്നിട്ടില്ല. കളവോ, അസഭ്യവാക്കുകളോ അദ്ദേഹത്തില്‍നിന്ന് ആരും ശ്ര വിച്ചിട്ടില്ല. ഒരിക്കലെങ്കിലും അദ്ദേഹം കള വോ വഞ്ചനയോ ചെയ്തതായി ആരും ആ രോപിച്ചിട്ടില്ല. സ്വബോധം വന്നശേഷം അ ദ്ദേഹത്തെ ആരുംതന്നെ നഗ്‌നനായി ക ണ്ടിട്ടില്ല. അന്യരുടെ ഒരു കാശുപോലും അദ്ദേഹം അന്യായമായി എടുത്തുവെന്ന് ആരും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ദുഃഖിക്കുന്നവരോടൊ പ്പം പങ്കുചേരുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്ന അദ്ദേഹം അനാഥകളെയും അഗതികളെ യും സഹായിക്കുന്നതില്‍ മുന്‍പന്തിയിലായിരുന്നു. വിധവകളുടെ പ്രശ്‌നങ്ങളെക്കുറിച്ച്അറിഞ്ഞ് സഹായിക്കാനായി അദ്ദേ ഹം പ്രയത്‌നിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.  വിശക്കു ന്നവര്‍ക്ക് ഭക്ഷണം നല്‍കാനും യാത്രക്കാരെ ശുശ്രൂഷിക്കാനും അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു. ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ശണ്ഠയും സംഘട്ടന ങ്ങളും ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍ സന്ധിക്കും യോജിപ്പിനുംവേണ്ടി അദ്ദേഹം പരിശ്രമിച്ചു. എല്ലാവിധ മാലിന്യങ്ങളുടെയും കൂത്തര ങ്ങായ ആ സമൂഹത്തില്‍ അത്തരം യാതൊരു മാലിന്യവും തൊട്ടുതീണ്ടാത്തവ നായി അദ്ദേഹം ജീവിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ നല്ല സ്വഭാവങ്ങളെല്ലാം സമൂഹം അംഗീകരിച്ചു. ജനങ്ങള്‍ തങ്ങളുടെ വിലപിടിപ്പുള്ള സാധനങ്ങള്‍ കൊണ്ടുവന്ന് സൂക്ഷിക്കാന്‍ കൊടുക്കാന്‍മാത്രം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയില്‍ അവര്‍ക്കെല്ലാം വലിയ മതിപ്പായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സത്യസന്ധതക്കുള്ള അംഗീകാരമെന്നോണം ആസമൂഹം അല്‍ അമീന്‍-വിശ്വസ്തന്‍- എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തെ വിളിച്ചിരുന്നത്.
പ്രവാചകത്വം
നാല്‍പതാമത്തെ വയസ്സുവരെ ഈ രൂപത്തില്‍ വിശിഷ്ടമായ ജീവിതം നയിച്ച മുഹമ്മദ്(ല) തന്റെ സമൂഹത്തിലുള്ള അ ജ്ഞതാന്ധകാരങ്ങളില്‍നിന്ന് അകന്ന് ജനവാസസ്ഥല-ങ്ങളില്‍നിന്ന് ദൂരെ നില്‍ക്കുന്ന 'ഹിറാ' എന്ന പര്‍വതഗുഹക്കുള്ളി ല്‍ ദിവസങ്ങളോളം താമസിക്കുന്നു. അവിടത്തെ ശാന്തവും ഏകാന്തവുമായ ചുറ്റുപാടില്‍ ചിന്താമഗ്‌നനായി പല രാത്രികളും കഴിച്ചുകൂട്ടുന്നു. ഏകാന്ത ജീവിതം ഇഷ്ട പ്പെട്ട അദ്ദേഹം ഭക്ഷണം തയാറാക്കിക്കൊണ്ട് ഗുഹയിലെത്തുന്നു. കൈയില്‍ കരുതിയ ഭക്ഷണപദാര്‍ഥങ്ങള്‍ തീരുമ്പോള്‍ വീട്ടിലെത്തി വീണ്ടും ഭക്ഷണം തയാറാക്കി മട ങ്ങുന്നു. തികഞ്ഞ ഏകാന്ത ജീവിതം!
ഒരുദിവസം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏകാന്തതയെ ഭഞ്ജിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു അപരിചിതന്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. (അദ്ദേഹം) ആവശ്യപ്പെട്ടു: 'ഓതുക'. മുഹമ്മദ് പ്രതിവചിച്ചു: 'എനിക്ക് ഓതാനറിയില്ലല്ലോ'. അപരിചിത ന്റെ ആഗമനവും ചോദ്യവും കേട്ട് അമ്പര ന്നുനില്‍ക്കുന്ന മുഹമ്മദിനെ അദ്ദേഹം മാറോട് ചേര്‍ത്ത് ശക്തിയായി അമര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് വീണ്ടും കല്‍പിച്ചു: 'ഓതുക.' മുഹമ്മദ് ആവര്‍ത്തിച്ചു: 'എനിക്ക് ഓതാനറിയില്ല'. വീണ്ടും മാറോട് ചേര്‍ത്തമര്‍ത്തി ക്കൊണ്ട് ആഗതന്‍ പറഞ്ഞുകൊടുത്ത വചനങ്ങള്‍, മുഹമ്മദ് പാരായണംചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. 'സൃഷ്ടിച്ചവനായ നിന്റെ നാഥ ന്റെ നാമത്തില്‍ ഓതുക, മനുഷ്യനെ അവ ന്‍ ഭ്രൂണത്തില്‍നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ ഓതുക; നിന്റെ രക്ഷിതാവ് പേനകൊണ്ട് പഠിപ്പിച്ചവനായ ഏറ്റവും വലിയ ഔദാര്യവാനാകുന്നു. മനുഷ്യന് അറിയാത്തത് അവന്‍ പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു' (ഖുര്‍ആന്‍ 96: 1-5). അവസാനത്തെ വേദഗ്രന്ഥത്തിലേ ക്കായി അവതരിക്കപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ വചന ങ്ങളായിരുന്നു ഇവ. 
പരസ്യപ്രബോധനം
മുഹമ്മദ് ദൈവത്തിന്റെ ദൂതനും അ ന്തിമ പ്രവാചകനുമായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു. സത്യമതത്തിന്റെ പരസ്യപ്രബോധനത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കാന്‍ അദ്ദേഹം കല്‍പി ക്കപ്പെട്ടു. സഫാ മലക്ക് മുകളില്‍ കയറിനിന്നുകൊണ്ട് തന്റെ ഗോത്രത്തിലെ കുടും ബശാഖകളില്‍ പെട്ടവരെ അദ്ദേഹം പേരെ ടുത്ത് വിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അല്‍അമീനിന്റെ വിളികേട്ട് അവരെല്ലാവരും സസ ന്തോഷം പാഞ്ഞെത്തി. അവരോട് അദ്ദേ ഹം ചോദിച്ചു: ''ഈ മലയുടെ എതിര്‍വശ ത്ത് ഒരുവലിയ അശ്വസേന നിങ്ങളെ ആ ക്രമിക്കാനായി സജ്ജരായി നില്‍ക്കുന്നുവെന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ നിങ്ങളത് വിശ്വ സിക്കുമോ?'' അവര്‍ ഒരേ സ്വരത്തില്‍ ഉത്ത രം പറഞ്ഞു: ''തീര്‍ച്ചയായും. കാരണം ഇ തിനുമുമ്പ് നീ കളവുപറയുന്നതായി ഞങ്ങ ളാരും കേട്ടിട്ടില്ലല്ലോ''. അല്‍ അമീന്‍ തുട ര്‍ന്നു: ''എങ്കില്‍ മരണാനന്തരജീവിതത്തിലെ വേദനാജനകമായ ശിക്ഷയെക്കുറിച്ച് ഞാനിതാ നിങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കുന്നു. സ്രഷ്ടാവും ഏകനുമായ അല്ലാഹു മാത്രമാണ് ആരാധനക്കര്‍ഹന്‍. അവനെ മാത്രം നിങ്ങള്‍ ആരാധിക്കുകയും ബഹുദൈവാരാധനയെ വര്‍ജ്ജിക്കുകയും ചെയ്യുക''. ജനം ഞെട്ടി. തങ്ങളുടെ പിതാക്കളുടെ വിശ്വാസങ്ങള്‍ക്കെതിരായ സംഗതികളാണ് മുഹമ്മദ് പറയുന്നത്. തങ്ങളുടെ എല്ലാമെല്ലാമായ ദൈവങ്ങളെയെല്ലാം കൈയൊഴിക്കാനാണ് മുഹമ്മദ് ആജ്ഞാപിക്കുന്ന ത്. ഇന്നലെവരെ തങ്ങളുടെയെല്ലാം പ്രിയ ങ്കരനായിരുന്ന മുഹമ്മദിനെ ഉപേക്ഷിക്ക ണമോ പിതൃസമ്പത്തായി ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന വിശ്വാസങ്ങളെ കൈയൊഴിക്കണമോ? എന്താണ് വേണ്ടതെന്ന് അവര്‍ ചിന്തിച്ചു. എങ്ങും നിശ്ശബ്ദത. ഈ നിശ്ശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് മുഹമ്മദി(ല)ന്റെ പിതൃ വ്യരില്‍ ഒരാളായ അബൂലഹബിന്റെ ശബ്ദമുയര്‍ന്നു: ''നിനക്ക് നാശമുണ്ടാകട്ടെ! ഇതിനുവേണ്ടിയായിരുന്നോ നീ ഞങ്ങളെ വിളിച്ചുകൂട്ടിയത്?''
അന്തിമപ്രവാചകനോടുള്ള സമൂഹ ത്തിന്റെ എതിര്‍പ്പിന്റെ ഉദ്ഘാടനം കൂടി യായിരുന്നു അത്; ഇന്നും തുടര്‍ന്നുെകാ-ണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രവാചകനിന്ദയുടെ ആരംഭവും!  മുഹമ്മദി(ല)ന്റെ റുഖിയ, ഉമ്മുഖു ല്‍സൂം എന്നീ പുത്രിമാരെ വിവാഹംചെയ്തിരുന്ന അബൂലഹബിന്റെ പുത്രന്മാരായ ഉത്ബയും ഉതൈബയും തങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരെ വിവാഹമോചനം ചെയ്തുകൊണ്ട് തങ്ങളുടെ പിതാവിനോട് ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഇന്നലെവരെ സമൂഹത്തിന്റെ സ്‌നേഹാദരവുകള്‍ക്ക് പാത്രമായിരുന്ന മുഹമ്മദിനെ പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏറ്റവും വലി യ യാഥാര്‍ഥ്യം പറഞ്ഞു എന്നതിന്റെ പേ രില്‍ നാട്ടുകാര്‍ വെറുത്തു. സത്യസന്ധനായിരുന്ന മുഹമ്മദ്, സമൂഹത്തെ നേര്‍വഴി യിലേക്ക് നയിക്കാന്‍ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടുവെ ന്ന ഏകകാരണത്താല്‍ ഭ്രാന്തനെന്നും മാര ണക്കാരനെന്നും വിളിക്കപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം കല്ലെടുത്തെറിയപ്പെട്ടു. മര്‍ദിക്കപ്പെട്ടു. മൃഗീയമായ ആക്രമണങ്ങ-ള്‍ക്ക് വിധേയമാക്ക പ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തെ വധിക്കാനായി ഗൂഢാ ലോചന നടത്തപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം പ്രബോധ നം ചെയ്ത തത്ത്വങ്ങള്‍ സ്വീകരിച്ചവരില്‍ പലരും മൃഗീയമായി വധിക്കപ്പെട്ടു. ചിലര്‍ സ്വവസതികളില്‍നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടു. മറ്റുചിലര്‍ക്ക് ഇണകളെ നഷ്ടപ്പെട്ടു. വിശ്വാസികളുടെ സമൂഹം ബഹിഷ്‌ക-രിക്കപ്പെട്ടു. വെറും പച്ചിലകള്‍ മാത്രം തിന്നുകൊണ്ട് ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്തിയ ദിനരാത്ര ങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞുപോയി. എന്നിട്ടും സത്യമ തത്തിന്റെ സന്ദേശപ്രചാരണത്തില്‍നിന്ന്അദ്ദേഹം പിന്നോട്ടു-പോയില്ല. അവസാനം സ്വന്തം വിശ്വാസം സംരക്ഷിക്കുന്നതി-നുവേണ്ടി, അതനുസരിച്ച് ജീവിക്കുവാന്‍ അവസരം ലഭിക്കുന്നതി-നുവേണ്ടി, പെറ്റുവളര്‍ന്ന നാടും വീടും വിട്ട് ദൂരദേശത്തേക്ക് പ ലായനം ചെയ്യേണ്ടിവന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്. 
പീഡനങ്ങള്‍, പ്രലോഭനങ്ങള്‍
അക്രമത്തിന്റെയും മര്‍ദനങ്ങളുടെ യും മാര്‍ഗങ്ങള്‍ മാത്രമല്ല പ്രതിയോഗികള്‍ അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ പ്രയോഗിച്ചത്. ഭീഷ ണികളുടെയും ഏഷണികളുടെയും മാര്‍ഗങ്ങള്‍ പരാജയപ്പെടുക-യാണെന്ന് കണ്ട് ഖുറൈശികള്‍ പ്രലോഭനങ്ങളുടെയും പ്രീണ നങ്ങളുടെയും പാതയും പരീക്ഷിച്ചുനോ ക്കി. സമൂഹത്തിലെ നേതാക്കളെല്ലാംകൂടി ഒരുദിവസം നബിയുടെ അടുക്കല്‍ചെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വശീകരിക്കാനായി ശ്രമിച്ചു. അവര്‍ പറഞ്ഞു: ''നീ സമ്പത്താണ് കൊതി ക്കുന്നതെങ്കില്‍ നിനക്ക് ആവശ്യമുള്ളത്ര ധനം ഞങ്ങള്‍ തരാം. അധികാരമാണ് ആ ഗ്രഹിക്കുന്നതെങ്കില്‍ ഈ പ്രദേശത്തെ രാജാവായി നിന്നെ ഞങ്ങള്‍ വാഴിക്കാം. സൗന്ദര്യമാണ് മോഹിക്കുന്നതെങ്കില്‍ നിനക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട സ്ത്രീയെ വിവാഹം ചെയ്യാനു ള്ള അവസരം ഉണ്ടാക്കിത്തരാം''. ആരും വീണുപോകുന്ന വാക്കുകള്‍! ആശിച്ചുപോകുന്ന പ്രലോഭനങ്ങള്‍! ഒരൊറ്റ വാക്കു പറഞ്ഞാല്‍ മതി. താന്‍ ഈ പ്രദേശത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ധനവാനാകും. നാട്ടുകാര്‍ മുഴുവനും തന്റെ രാജധാനിയിലെത്തി ത നിക്ക് പാദസേവ ചെയ്യും. സൗന്ദര്യധാമ ങ്ങള്‍ തനിക്ക് മുന്നില്‍ നൃത്തമാടും. പക്ഷേ, പ്രവാചകന്‍ പറഞ്ഞതിങ്ങനെയാണ്: 'അ ധികാരമോ കവര്‍ച്ചമുതലോ എനിക്കാവ ശ്യമില്ല. മനുഷ്യര്‍ക്കുള്ള മുന്നറിയിപ്പുകാര നായിട്ടാണ് സ്രഷ്ടാവായ ദൈവം എന്നെ നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. അവന്റെ സന്ദേശ മാണ് ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് എത്തിച്ചുതരുന്ന ത്. അത് സ്വീകരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഇഹലോകത്ത് സുഖവും സമാധാനവും പരലോക ത്ത് ശാശ്വത വിജയവും കരസ്ഥമാക്കാം. ദൈവികസന്ദേശം സ്വീകരിക്കാത്തവര്‍ക്കി ടയില്‍ തീര്‍പ്പുകല്‍പിക്കുന്നത് അവന്‍ത ന്നെയാണ്''. 
ഗോത്രത്തലവന്മാരുടെയും പൗരപ്രധാനികളുടെയും നിര്‍ബന്ധ-ത്തിന് വഴങ്ങി ത ന്റെ ദൗത്യം ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ട സ്വന്തം പിതൃവ്യനായ അബൂത്വാലിബി നോട് അദ്ദേഹം പ്രതിവചിച്ചു: ''പ്രിയ പി തൃവ്യാ, വലതുകൈയില്‍ സൂര്യനെയും ഇടതുകൈയില്‍ ചന്ദ്രനെയും അവര്‍ വെ ച്ചുതന്നാല്‍പോലും ഞാനെന്റെ ദൗത്യനി ര്‍വഹണത്തില്‍ നിന്ന് പിന്മാറുകയില്ല. ഒ ന്നുകില്‍ ഈ പരിശ്രമം സഫലമായി ദൈ വികസംതൃപ്തി കരഗതമാക്കുക. അല്ലെ ങ്കില്‍ ആ ശ്രമത്തിലേര്‍പ്പെട്ടുകൊണ്ട് നശിച്ചുപോകുക. രണ്ടിലൊന്ന് സംഭവിക്കുന്ന ത്‌വരെ ഞാനിത് തുടരുകതന്നെ ചെയ്യും''. 
പ്രലോഭനങ്ങളും പ്രീണനങ്ങളും വില പ്പോകുകയില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഖുറൈ ശികള്‍ അക്രമത്തിന്റെയും മര്‍ദനങ്ങളു ടെയും മാര്‍ഗംതന്നെ പിന്തുടരാന്‍ തീരുമാ നിച്ചു. പക്ഷേ, സത്യമതത്തിലേക്ക് ജനം പ്രവഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവരില്‍ അടിമ കളും ഉടമകളും ഉണ്ടായിരുന്നു; പണക്കാരും പണിക്കാരുണ്ടായിരുന്നു; കറുത്തവരും വെളുത്തവരുമുണ്ടായി-രുന്നു. പൗരോഹി ത്യവും പ്രമാണിത്തവും സൃഷ്ടിച്ച വേലിക്കെട്ടുകള്‍ ഭേദിച്ച് സത്യാന്വേഷികളെല്ലാം സത്യമാര്‍ഗത്തി-ലെത്തിച്ചേര്‍ന്നു. ഖുറൈ ശികള്‍ക്കിടയിലെ പ്രമുഖരും പ്രഗല്‍ഭരുമാ യ പലരും മാറിച്ചിന്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ശക് തരും ധീരരുമായ ഉമറിന്റെയും ഹംസയുടെയും ഇസ്‌ലാമാശ്ലേഷണം അണികളില്‍ ആവേശവും ഉണര്‍വുമുണ്ടാക്കി. 'സമൂഹ ത്തില്‍ ഭിന്നിപ്പുണ്ടാക്കുന്ന' മുഹമ്മദിനെ വധിക്കുവാനായി ഊരിപ്പിടിച്ച വാളുമായി ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ട ഉമര്‍, ഇസ്‌ലാംമത വിശ്വാസിയായ സ്വസഹോദരിയില്‍നിന്ന് ഖുര്‍ആ ന്‍ വചനങ്ങള്‍ ശ്രവിച്ചപ്പോള്‍ 'ഇത് ദൈവ വചനമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല' എന്ന് ആത്മ ഗതം ചെയ്യുകയും പ്രവാചകനെ ചെന്നുകണ്ട് ഇസ്‌ലാമാശ്ലേ-ഷിക്കുകയുമാണുണ്ടായത്. ഉമറിന്റെയും ഹംസയുടെയും മനം മാറ്റത്തോടുകൂടി മനസ്സില്‍ വിശ്വാസവുമായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന പലരും പരസ്യമായി വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം നടത്താന്‍ സന്നദ്ധരായി: വിറളിപിടിച്ച ശത്രുക്കള്‍ പൂര്‍വാധികം ശക്തി-യോടെ മര്‍ദനങ്ങള്‍ അഴിച്ചുവിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.
മൃഗങ്ങളെപ്പോലും നാണിപ്പിക്കുന്ന നീചമായ മര്‍ദനമുറകള്‍. ഇരുമ്പുപഴുപ്പിച്ച് മുന്‍ദ്വാരത്തിലൂടെ കുത്തിക്കയറ്റികൊണ്ട് കൊലചെയ്യപ്പെട്ട ധീരവനിത സുമയ്യ(്യ). തീകൊണ്ട് കരിക്കപ്പെടുകയും ഉരുകിയൊലിക്കുന്ന മുറിവുകളോടുകൂടി ചുട്ടു-പൊള്ളുന്ന മണലില്‍ കിടത്തുകയും പിന്നീട് എടുത്തുവെള്ളത്തില്‍ മുക്കുകയും ചെയ്യ പ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന അമ്മാറുബ്‌നുയാസിര്‍(്യ). കൈകാലുകള്‍ ചങ്ങലകളാല്‍ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട് ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന മരുഭൂമിയില്‍ മലര്‍ത്തിക്കിടത്തി മാറത്ത് മലപോലുള്ള കല്ല് കയറ്റിവെച്ച് മര്‍ദിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴും ദൈ വം ഏകനാണെന്ന് ഉച്ചൈസ്തരം പ്രഖ്യാപിച്ച ബിലാലുബ്‌നുറബാഹ്(്യ). ഇങ്ങനെ  എത്രയെത്ര ഉദാഹരണങ്ങള്‍. സത്യമത ത്തില്‍ വിശ്വസിച്ചു എന്ന കാരണത്താല്‍ മാത്രം മര്‍ദിക്കപ്പെട്ടവരായിരുന്നു ഇവരെ ല്ലാംതന്നെ.
ഇതെല്ലാം എന്തിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു?മൃഗീയമായി മര്‍ദിക്കപ്പെടാ-നും നാട്ടില്‍നിന്നും അടിച്ചോടിക്കപ്പെടാനും മാത്രം എന്തുതെ-റ്റായിരുന്നു ആ പ്രവാചകന്‍ ചെയ്തത്? സമൂഹത്തില്‍ നിന്ന് ബഹിഷ്‌കരിക്കപ്പെടാന്‍ മാത്രം എന്ത് തത്ത്വങ്ങളാണ് അദ്ദേഹം പ്രബോധനംചെയ്തത്? 'സൂര്യചന്ദ്രനക്ഷത്രാദികളും ഭൂമിയിലെ അചേ തനവും സചേതനവുമായ സകലവസ്തുക്കളും സൃഷ്ടിച്ചവനായ ദൈവം ഏകനാണ്. മനുഷ്യജീവിതത്തിന് അനുകൂലമായ സാഹചര്യങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുകയും വായുവും വെള്ളവും നല്‍കുകയും ആഹാരങ്ങ ള്‍ക്കാവശ്യമായ സംവിധാനങ്ങള്‍ ഏര്‍പെ ടുത്തുകയും ചെയ്ത, ഏവരെയും ജനിപ്പി ക്കുകയും ജീവിപ്പിക്കുകയും മരിപ്പിക്കുക യും ചെയ്യുന്ന ആ ഏകദൈവത്തിനുമാത്ര മേ ആരാധനകളര്‍പ്പിക്കാവൂ. നിങ്ങളാരാധി ച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വിഗ്രഹങ്ങളും ശവകുടീകരങ്ങളും പുണ്യാത്മാക്കളുമൊന്നും ത ന്നെ ആരാധനക്കര്‍ഹമല്ല. അവയെ മുഴുവന്‍ കൈവെടിഞ്ഞ് ഏകനായ ദൈവത്തെ മാത്രമെ ആരാധിക്കാന്‍ പാടുള്ളൂ. അവന്‍ എന്നെ ദൂതനായി തെരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു. എന്റെ കടമ ദൈവികസന്ദേശം നിങ്ങള്‍ക്കെത്തിച്ച് തരിക മാത്രമാകുന്നു. എ നിക്ക് ലഭിക്കുന്ന ദൈവികബോധനങ്ങള്‍ അംഗീകരിക്കുക എന്റെയും നിങ്ങളുടെ യും ബാധ്യതയാകുന്നു. ദൈവത്തോട് ഭയ ഭക്തി പ്രകടിപ്പിക്കുകയും അവനവതരിപ്പിക്കുന്ന സന്ദേശങ്ങള്‍ പിന്തുടരുകയും അവ ന്‍ കല്‍പിക്കുന്ന വിധിവിലക്കുകള്‍ പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവര്‍ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു. സമാധാനസമ്പൂര്‍ണമായ ഒരു ഭൗതികജീവിതം മാത്രമല്ല ശാശ്വതവും ക്ലേശലേ ശമില്ലാത്ത-തുമായ പരലോകജീവിതം കൂടി അവന്നു ലഭിക്കും. മറിച്ച്, ആരാധനകള്‍ ദൈവസൃഷ്ടികള്‍ക്കര്‍പ്പിക്കുകയും ദൈവികസ-ന്ദേശങ്ങളെ തൃണവത്കരിക്കുകയും അവന്റെ വിധിവിലക്കുകളെ അനുസരിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവന്ന് അത്യാര്‍ത്തിയും അര-ക്ഷിതബോധവും സൃഷ്ടിക്കുന്ന അസമാധാനം ഇഹലോകത്തും ശാശ്വതനരകവാസം പരലോകത്തും പ്രതിഫലമായി ലഭിക്കും. മരണാനന്തര ജീവിതം മിഥ്യയായ ഒരു സങ്കല്‍പമല്ല. സൃഷ്ടികര്‍ത്താവ് അറിയിച്ചുതന്നിരിക്കുന്ന അതിമഹത്തായ ഒരു യാഥാര്‍ഥ്യമത്രെ അത്. ത്രികാലജ്ഞാനിയായ സര്‍വശ-ക്തനായിരിക്കും ആ ലോകത്തിന്റെ വിധികര്‍ത്താവ് എന്നതിനാല്‍ ശുപാര്‍ശകളോ മറ്റ് പ്രലോഭനങ്ങളോ അവിടെ വില-പ്പോവുകയില്ല'.
ഇത് പറഞ്ഞതിന്റെ പേരിലായിരുന്നു മര്‍ദനങ്ങളെല്ലാം. ഈ മര്‍ദനങ്ങളില്‍ പ്രവാചകന്റെ വീര്യം ചോര്‍ന്നുപോയില്ല. സത്യമതപ്രബോധനം നിര്‍ത്തിവെക്കാന്‍ അ ദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചില്ല. എന്തിനധികം! ഇ ത്രയെല്ലാം തന്നെ മര്‍ദിച്ച ആ സമൂഹത്തിന്റെ നന്മക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നു ആ പ്രവാചകന്‍ പ്രാര്‍ഥിച്ചത്. അല്‍ഭുതം! ഏതൊരു സമൂഹത്തിന്റെ ശാശ്വതമോക്ഷത്തിനുവേണ്ടി അദ്ദേഹം അക്ഷീണം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നുവോ, അതേ സമൂഹംതന്നെ അദ്ദേ ഹത്തെ കല്ലെടുത്തെറിയുന്നു. അപ്പോള്‍ പോലും ആ കാരുണ്യത്തിന്റെ പ്രവാചകന്‍ തന്റെ സമുദായത്തിന്റെ  നന്മക്ക്‌വേണ്ടി പ്രാര്‍ഥി-ക്കുകയായിരുന്നു. 
പ്രബോധകന്റെ മാതൃക
മര്‍ദിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ ആ മര്‍ദിതര്‍ക്ക് നേര്‍മാര്‍ഗം കാണിച്ചുകൊടുക്കണമേ എന്ന് പ്രാര്‍ഥിക്കുന്ന കാരുണ്യത്തിന് മാന വചരിത്രത്തില്‍ വേറെ മാതൃകയുണ്ടോ? ത്വാഇഫില്‍ വെച്ചാണ് സംഭവം. പെറ്റുവളര്‍ന്ന നാട്ടില്‍, സത്യമതസന്ദേശം എത്തിച്ചു എന്നതിന്റെ പേരില്‍ മര്‍ദനങ്ങള്‍ക്ക് വിധേയമാക്കപ്പെട്ടപ്പോഴെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന് താങ്ങും തണലുമായി വര്‍ത്തിച്ചത് പിതൃ വ്യന്‍ അബൂത്വാലിബും ഭാര്യ ഖദീജയു മായിരുന്നു. അവര്‍ രണ്ടുപേരുടെയും മരണം അദ്ദേഹത്തിനേറ്റ കനത്തൊരു ആഘാതമായി. ഈ അവസരത്തിലാണ് കുടുംബക്കാരായ സഖീഫ് ഗോത്രത്തിന്റെ സഹായവുംതേടി അദ്ദേഹം ത്വാഇ ഫിലെത്തിയത്. അവഹേളനങ്ങളില്‍നിന്നും അപമാനങ്ങളില്‍നിന്നും അല്‍പം ആശ്വാസംതേടി തങ്ങളുടെ പ്രദേശത്തെ ത്തിയ ബന്ധുവിനെ കൂടുതല്‍ അവഹേളിക്കുകയാണ് ത്വാഇഫുകാര്‍ ചെയ്തത്.  തന്റെ കുടുംബക്കാര്‍ ഇളക്കിവിട്ട അങ്ങാ ടിപ്പിള്ളേരും റൗഡികളും കൂടി കൂവിവിളി ച്ചും പുലഭ്യംപറഞ്ഞും പരിഹസിച്ചും അദ്ദേഹത്തെ പിന്‍തുടര്‍ന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാദങ്ങളില്‍നിന്ന് മുറിവേറ്റ് ചോരവാ ര്‍ന്നൊഴുകി. തളര്‍ന്നു കുഴങ്ങിയ അദ്ദേഹം നീണ്ട മൂന്ന് നാഴിക ദൂരത്തെ കൂവിവിളികള്‍ക്കും കല്ലേറുകള്‍ക്കും ശേഷം ഉത്ബ ത്തുബിന്‍ റബീഅയുടെ തോട്ടത്തില്‍ അഭയംതേടി. അവിടെനിന്നദ്ദേഹം പ്രാര്‍ഥിച്ചു: 'അല്ലാഹുവേ ഇവര്‍ക്ക് നീ സന്മാര്‍ഗം കാണിച്ചുകൊടുക്കേണമേ. ഇവര്‍ ചെയ്യുന്നതെന്താണെന്ന് ഇവര്‍ക്കുതന്നെ അറിയില്ല'. 
പലായനം
അവസാനം ആദര്‍ശസുരക്ഷിതത്വത്തിനുവേണ്ടി നാടുവിടുക-യല്ലാതെ ഗത്യന്ത രമില്ലെന്ന അവസ്ഥയുണ്ടായി. പ്രവാച കനും അനുചരന്മാര്‍ക്കും അഭയം നല്‍കാമെന്നേറ്റ യഥ്‌രിബിലേക്ക് ചെറുസംഘങ്ങ ളായി ആദ്യം അനുയായികളാണ് യാത്രതിരിച്ചത്. മുസ്‌ലിംകള്‍ മിക്കവാറും പോയിക്കഴിഞ്ഞു. ഈ അവസരത്തില്‍ ശത്രുക്കള്‍ ആ മഹാനായ പ്രവാചകനെ വധിക്കാനുള്ള ഗൂഢാലോചന നടത്തുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ വധിക്കാനായി ശത്രുക്കള്‍ വീടുവളഞ്ഞു. പക്ഷേ, ദൈവസഹായത്താ ല്‍ അവരൊന്നും കാണാതെ തികച്ചും വിസ്മയാവഹമായി പ്രവാചകന്‍(ല) തന്റെ സന്തതസഹചാരിയായ അബൂബക്കറി നോ(്യ)ടൊപ്പം യഥ്‌രിബിലെത്തിച്ചേര്‍ന്നു. ഈ സംഭവത്തോടുകൂടി യഥ്‌രിബ് പട്ടണം മദീനത്തുറസൂല്‍-ദൈവദൂതന്റെ പട്ടണം -ആയി അറിയപ്പെട്ടു. ആ പട്ടണത്തിലുണ്ടായിരുന്നവര്‍ അന്‍സ്വാറുകളും -സഹാ യികള്‍-മക്കയില്‍നിന്നുവന്നവര്‍ മുഹാജിറുകളു-പലായനംചെയ്തവര്‍-മായി അറിയപ്പെട്ടു. നാടും വീടും കുടുംബവും സമ്പാദ്യങ്ങളുമെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് വിശ്വാസസംരക്ഷണത്തിനുവേണ്ടി നടത്തപ്പെട്ട ഈ മഹത്തായ പലായന- ഹിജ്‌റ-ത്തിന്റെ കണക്കുപിടിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഹിജ്‌റ വര്‍ഷമെന്ന കാലഗണനാ സമ്പ്രദായം ആരംഭിച്ചത്. 
മദീനയില്‍ ഒരു പുതിയ സമൂഹം രൂപം കൊള്ളുകയായിരുന്നു. മുഹാജിറുകളുയെ ടും അന്‍സ്വാറുകളുടെയും സമ്മിശ്രമായ ഒരു പുതിയ സമൂഹം. ഈ സമൂഹത്തിന് ആതിഥ്യമൊരുക്കിയത് അന്‍സാറുകളായിരുന്നു. സത്യവിശ്വാസികളായതിനാല്‍ നാടു-വിടേണ്ടിവന്ന സഹോദരന്മാരായ മുഹാജിറുകളുമായി സ്വന്തം വീടും നാടും സമ്പ ത്തും കുടുംബവുമെല്ലാം പങ്കുവെക്കാന വര്‍ സന്നദ്ധരായി. ഇസ്‌ലാം വിഭാവനം ചെ യ്യുന്ന ഒരു മാതൃകാസമൂഹത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയായിരുന്നു അവിടെ നടന്നത്. ആ സമൂഹത്തില്‍ നിന്ന് ആദ്യം ഉന്മൂലനം ചെയ്യപ്പെട്ടത് സൃഷ്ടികളോടുള്ള ആരാധനയായിരുന്നു. ആ സമൂഹത്തില്‍ ആദ്യം വേരുറപ്പിച്ചത് അചഞ്ചലമായ ഏകദൈവ വിശ്വാസവും പരലോകബോധവുമായിരുന്നു. ഏകദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തി ലെത്തിച്ചേര്‍ന്ന ആ സമൂഹത്തില്‍ പിന്നെ യുണ്ടായ പരിവര്‍ത്തനങ്ങളെല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു. ഏകദൈവത്തിന്റെ മുന്നില്‍ ഏവരും സമന്മാരാണെന്ന് അവര്‍ പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്‍ മക്കക്കാരനെന്നും മദീനക്കാരനെന്നുമുള്ള പ്രാദേശികത്വത്തിന്റെ വേലിക്കെട്ടുകള്‍ പൊളിച്ചുകൊണ്ട് അവര്‍ രണ്ടുകൂട്ടരും സഹോദരന്മാരായി മാറി. വിശ്വാസികള്‍ സഹോദരന്മാരാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടപ്പോള്‍ അന്‍സാറുകള്‍ക്കിടയില്‍ നൂറ്റാണ്ടുകളായി പുകഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന ഔസ്-ഖസ്‌റജ് ഗോത്രവൈര്യം അവസാനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ആലിംഗനം ചെയ്തു. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരെപ്പോലെ സ്വാതന്ത്ര്യവും അവകാശങ്ങളും ആശ കളുമെല്ലാമുള്ളവരാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്ക പ്പെട്ടപ്പോള്‍ ആഭിജാത്യത്തിന്റെ പേരില്‍ പെണ്‍കുട്ടികളെ കുഴിച്ചുമൂടുന്ന സമ്പ്രദായത്തിന് അറുതിവന്നു. മദ്യപാനവും ചൂതാട്ടവും ലൈംഗികദുരാചാരങ്ങളും പിശാചിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും അവ നരകത്തിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്നവയുമാണെന്ന് പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്‍ മസ്തിഷ്‌കത്തെയും സമ്പത്തിനെയും വികാരങ്ങളെയും അടിമകളാക്കിവെച്ചിരുന്ന സമ്പ്രദായങ്ങളില്‍നിന്ന് ആ സമൂഹം മുക്തമായി. പലിശയും സാമ്പത്തികചൂഷണങ്ങളും നിരോധിക്ക പ്പെട്ടതോടെ ആ സമൂഹത്തിലെ സാമ്പത്തി കപ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്കുള്ള പരിഹാരമുണ്ടായി. 
മാറ്റങ്ങള്‍! മാറ്റങ്ങള്‍!!
എത്ര പെട്ടന്നായിരുന്നുവെന്നോ ഈ മാറ്റങ്ങള്‍! നിമിഷങ്ങള്‍കൊണ്ടാണ് പല നിയമങ്ങളും പ്രചാരത്തില്‍വന്നത്. സര്‍വ ശക്തനും സര്‍വകാലജ്ഞാനിയും അതോടൊപ്പം പരമകാരുണികനുമായ ഒരു ദൈവത്തിലും അവന്ന് മാത്രം അധികാരമുള്ള മരണാനന്തരജീവിതത്തിലും അവ ര്‍ക്കുള്ള വിശ്വാസം രൂഢമൂലമായപ്പോള്‍ ആ സമൂഹത്തില്‍ മാറ്റങ്ങളുണ്ടാകാന്‍ എളുപ്പമായിരുന്നു. മദ്യപാനികളായ; അല്ല, മദ്യത്തില്‍ മുങ്ങിക്കുളിച്ചിരുന്ന അറബിക ളോട് 'നിങ്ങളതില്‍നിന്ന് വിരമിക്കുവാനൊരുക്കമുണ്ടോ'(5:91)യെന്ന് ചോദിക്കേണ്ട താമസമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ, അവരതില്‍നിന്ന് സമ്പൂര്‍ണമായി മുക്തരായി. ആ കല്‍പന വന്നപ്പോള്‍ മദീനയിലെ മദ്യമുത ലാളിമാരാരും തങ്ങള്‍ നിര്‍മിച്ചുവെച്ച മദ്യമെങ്കിലും വില്‍ക്കാന്‍ അനുവദിക്കണമെ ന്ന് നിവേദനം നല്‍കിയില്ല. അവിടെയുള്ള മദ്യത്തൊഴിലാളികളാരും തന്നെ തങ്ങളുടെ തൊഴില്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്ന് മുദ്രാവാക്യം മുഴക്കിയില്ല. റവന്യൂവരുമാനം നഷ്ട പ്പെടുമെന്ന് ആരുംതന്നെ ഗിരിപ്രഭാഷണം നടത്തിയില്ല. ദൈവികകല്‍പന ശ്രവിക്കേ ണ്ട താമസം അവിടെ മദ്യക്കുപ്പികള്‍ പൊട്ടിച്ചിതറി. വീപ്പകള്‍ മറിഞ്ഞുവീണു. മദീന യിലെ തെരുവീഥികളിലൂടെ മദ്യത്തിന്റെ ചാലുകള്‍ ഒഴുകി. ഇതായിരുന്നു പ്രവാചക ന്‍ സൃഷ്ടിച്ച വിപ്ലവം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആയുധങ്ങള്‍ വാളോ അമ്പോ വെടിയുണ്ട കളോ ആയിരുന്നില്ല. ഏകദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസവും പരലോകബോധവും മാത്രം. 
എല്ലാ അര്‍ഥത്തിലും പ്രവാചകനെ അനുസരിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം അവിടെയുണ്ടായി. അവര്‍ക്ക് പാരത്രികസൗഖ്യത്തി നുവേണ്ട ഉപദേശങ്ങള്‍ നല്‍കുക മാത്രമായിരുന്നില്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ കടമ. പ്രത്യു ത ആ സമൂഹത്തിന്റെ നിലനില്‍പിനാവ ശ്യമായ നിയമനിര്‍ദേശങ്ങള്‍ നല്‍കുക കൂടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കര്‍ത്തവ്യമായി മാറി. വിശ്വാസികളുടെ സമൂഹത്തെ നശിപ്പിക്കാനായി അവിശ്വാസികളായ മക്കക്കാര്‍ സക ലവിധ തന്ത്രങ്ങളുമാവിഷ്‌കരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനാല്‍ ആ സമൂഹത്തിന് ശക്തമായ ഒരു ഭരണനേതൃത്വംതന്നെ ആവ ശ്യമായിരുന്നു. അങ്ങനെ അന്തിമപ്രവാച കന്‍ ആ സമൂഹത്തിന്റെ ഭരണാധിപന്‍ കൂടിയായി. 
പടയോട്ടങ്ങള്‍
മദീനയില്‍ ഇസ്‌ലാമികസമൂഹം വളര്‍ന്നുവെന്നറിഞ്ഞ മക്കാമുശ്‌രിക്കുകള്‍ക്ക് കലികയറി. തങ്ങളുടെ പിതാക്കളില്‍നിന്ന് ലഭിച്ച വിശ്വാസാചാരങ്ങളുടെ സംരക്ഷണ ത്തിനായി പുതിയ മതത്തെ ഉന്മലൂനം ചെ യ്യാനവര്‍ തീരുമാനിച്ചു. മദീനയിലെ ജൂത ന്മാരുമായി ഉപജാപത്തിലേര്‍പ്പെട്ടും ഗൂഢാ ലോചനകള്‍ നടത്തിയും മുസ്‌ലിംസമൂഹ ത്തെ നശിപ്പിക്കുവാന്‍ അവര്‍ പരിശ്രമിച്ചു.
നിലനില്‍പിനുവേണ്ടി വാളെടുക്കുക യല്ലാതെ മറ്റൊരു മാര്‍ഗവും മുസ്‌ലിം സമൂഹത്തിന്റെ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. അങ്ങ നെ അന്തിമപ്രവാചകന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ ആദ്യത്തെ യുദ്ധമുണ്ടായി. സര്‍വവിധ സന്നാഹങ്ങളുമായി വന്ന ആയിരത്തില്‍പരം ആളുകളുണ്ടായിരുന്ന ശത്രുസൈന്യവുമായി പരിമിതമായ സജ്ജീകരണങ്ങള്‍ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന മൂന്നൂറ്റിപ്പതിമൂന്ന് പേരുള്ള വിശ്വാസികളുടെ സൈന്യം ബദ്‌റില്‍വെച്ച് ഏറ്റുമുട്ടി. പ്രവാചകന്‍ കരളുരുകിക്കൊണ്ട് പ്രാര്‍ഥിച്ചു: ''അല്ലാഹുവേ, ഈ ചെറുസംഘം ഇന്ന് നശിച്ചുപോകുകയാണെങ്കില്‍ പിന്നെ നിന്നെമാത്രം ആരാധിക്കുന്നവരാരും ഭൂമുഖത്തുണ്ടാകില്ല. നീ ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കേണമേ''. യുദ്ധം നടന്നു. ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രഥമയുദ്ധത്തില്‍ മുസ്‌ലിംകള്‍ വിജയിച്ചു. ബദ്‌റില്‍വെച്ച് എ ഴുപത് അവിശ്വാസികള്‍ മരണപ്പെട്ടപ്പോള്‍ സത്യവിശ്വാസികളില്‍പ്പെട്ട പതിനാലുപേര്‍ രക്തസാക്ഷികളായി. പിന്നെയും പ്രവാച കനും അനുയായികള്‍ക്കും യുദ്ധംചെയ്യേ ണ്ടിവന്നു. ഉഹ്ദ്, ഖന്‍ദഖ്, അഹ്‌സാബ്, ഖൈബര്‍, ഹുനൈന്‍ തുടങ്ങി ഏതാനും യുദ്ധങ്ങള്‍. ഇവയൊന്നുംതന്നെ നാട്‌വെട്ടിപ്പിടിക്കാനോ സാമ്രാജ്യം വിസ്തൃതമാക്കാനോ വേണ്ടിയായിരുന്നില്ല. വിശ്വാസസംരക്ഷണത്തിനും ആദര്‍ശമനുസരിച്ച് ജീവിക്കുവാനുള്ള അവകാശത്തിനും വേണ്ടിയായിരുന്നു. 
പ്രവാചകന്‍ ഒരു മഹത്തായ വിപ്ലവമാണ് നയിച്ചതെന്ന കാര്യത്തില്‍ ചരിത്രമറിയുന്നവര്‍ക്കൊന്നും സംശയമുണ്ടാകാനിട യില്ല. തികച്ചും സംസ്‌കാരശൂന്യരായ ഒരു ജനതയെ ലോകത്തിനുമുഴുവന്‍ മാതൃക യായ ഒരു സമൂഹമായി മാറ്റിയെടുക്കുവാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടിവന്നത് വെറും ഇരുപത്തിമൂന്ന് വര്‍ഷങ്ങളാണ്. ഈ ഇരുപത്തിമൂന്ന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ അദ്ദേഹത്തിന് നേരിടേണ്ടിവന്ന രൂപത്തിലുള്ള എതിര്‍പ്പുകള്‍ എഴുതപ്പെട്ട ചരിത്രത്തില്‍ ആര്‍ക്കും നേരിടേണ്ടിവന്നിട്ടില്ല. സ്വന്തം വിശ്വാസാദ ര്‍ശങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കാനായി സമരം ചെ യ്യേണ്ടിവന്ന നബി(ല) പങ്കെടുത്ത യുദ്ധ ങ്ങളിലെല്ലാംകൂടി കൊല്ലപ്പെട്ടത് കേവലം ആയിരത്തിപതിനെട്ടു പേര്‍ മാത്രമായിരുന്നു! വിപ്ലവങ്ങളുടെ പേരില്‍ ഈ ഭൂമിയില്‍ ചിന്തപ്പെട്ട ചോരയുമായി താരതമ്യംചെയ്യു മ്പോള്‍ ഇതെത്രമാത്രം നിസ്സാരമാണ്. ഫ്ര ഞ്ച്‌വിപ്ലവത്തില്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടത് അറുപ ത്താറ് ലക്ഷം മനുഷ്യരാണ്. ഒരുകോടിയി ലധികംപേരുടെ ചോരചിന്തിക്കൊണ്ടാണ് റഷ്യയിലെ 'മഹത്തായ' വിപ്ലവം നടന്നത്. ഒന്നാംലോകമഹായുദ്ധത്തില്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ സംഖ്യ എഴുപത്തിമൂന്ന് ലക്ഷമായി-രുന്നുവെങ്കില്‍ രണ്ടാംലോകമഹായുദ്ധ ത്തിലത് നൂറ്റിയാറ് ലക്ഷമായിരുന്നു. ഈ വിപ്ലവങ്ങളെക്കൊണ്ട് മനുഷ്യനെന്ത് നേ ടി? നാഗരികതയ്ക്ക് എന്തെന്ത് സംഭാവന കളാണ് ഈ വിപ്ലവങ്ങള്‍ നല്‍കിയത്? ഉ ത്തരം വട്ടപ്പൂജ്യമെന്നാണ്. ഇവ നയിച്ച മഹാത്മാക്കള്‍ക്കെതിരെ ആ രാജ്യങ്ങളിലുള്ള ജനങ്ങളുടെതന്നെ രോഷം ഉയരാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കോടിക്കണക്കിന് ജനങ്ങളെ കൊന്നൊടുക്കിക്കൊണ്ട് 'മഹ ത്തായ വിപ്ലവ'ത്തിലൂടെ സോഷ്യലിസ്റ്റ് സമൂഹത്തിനു ശ്രമിച്ചവരുടെ പ്രതിമകള്‍ക്കുനേരെ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങള്‍ അവരോടുള്ള പ്രതിഷേധം പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ അവരുടെ സിദ്ധാന്ത ങ്ങള്‍ മാറ്റിമറിച്ചുകൊണ്ട് ഭരണാധികാരികള്‍ അവരോടുള്ള അവജ്ഞ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. അപ്പോള്‍ ആ വിപ്ലവങ്ങള്‍ക്കുവേ ണ്ടി ചിന്തപ്പെട്ട രക്തം മുഴുവന്‍ വൃഥാവിലായിരുന്നുവെന്ന് നമുക്ക് ബോധ്യപ്പെടുന്നു. എന്നാല്‍ പ്രവാചകന്റെ വിപ്ലവമോ? വെറും ആയിരത്തിപതിനെട്ട് പേര്‍ മാത്രം കൊല്ലപ്പെട്ടുകൊണ്ട് നടന്ന ആ മഹത്തായ സാംസ്‌കാരികവിപ്ലവത്തിന് തുല്യമായ ഒരു വിപ്ലവം മാനവച-രിത്രത്തിലുണ്ടോ? ഇല്ല എന്നാണ് ഉത്തരം. 
മക്കാവിജയം
മദീനയില്‍ ഒരു ഇസ്‌ലാമിക സമൂഹം രൂപംകൊണ്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അടിമകളും ഉടമകളും സമന്മാരായി മാറിയ സമൂഹം. മദ്യത്തില്‍നിന്നും ചൂതാട്ടങ്ങളില്‍നിന്നും തികച്ചും മുക്തമായ ഒരു സമൂഹം. അക്രമിയായ രാജാവിന്റെ മുന്നിലും സത്യം തുറ ന്നുപറയാന്‍ ധൈര്യം കാണിക്കുന്ന സമൂഹം. സര്‍വോപരി സര്‍വശക്തന്റെ മുന്നി ല്‍മാത്രം ശിരസ്സ് നമിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം. ഈ സമൂഹത്തെ തകര്‍ക്കാനാണ് മക്കയിലെ പാരമ്പര്യ വിശ്വാസികള്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. പലതരം ആക്രമണങ്ങളും സ ത്യവിശ്വാസികള്‍ സഹിച്ചു. സന്ധിസംഭാഷണങ്ങള്‍ക്ക് അവര്‍ സന്നദ്ധരായി. പക്ഷേ, അവിശ്വാസികള്‍ അവരുടെ സകലവിധ സമ്പത്തും ശക്തികളും ഇസ്‌ലാമികസമൂഹത്തെ നശിപ്പിക്കാന്‍വേണ്ടി സമാഹരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മക്കയിലേക്ക് ഒരു പടയോട്ടം നടന്നില്ലെങ്കില്‍ മദീനയിലെ മാതൃകാസമൂഹത്തെ നാമാവശേ-ഷമാക്കാന്‍ സര്‍വസന്നാഹങ്ങളോടുംകൂടി അവിശ്വാസികള്‍ കടന്നുവരുമെന്ന് ഉറപ്പായിരുന്നു. അവ സാനം അതുതന്നെ സംഭവിച്ചു. പ്രവാചക നും സമൂഹവും പ്രതികരിച്ചു. വിശ്വാസിക ളുടെ ഒരു വന്‍സൈന്യം മക്കയിലേക്ക് നീങ്ങി. 'അല്ലാഹുവാകുന്നു ഏറ്റവും വലിയവ ന്‍' എന്ന് ഉച്ചൈസ്തരം പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് ആ സേന മക്കയിലേക്ക് കടന്നു. സ്രഷ്ടാവായ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുവാനായി ഭൂമിയില്‍ നിര്‍മിക്കപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ ഭവനം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പട്ടണത്തിലേക്ക്; സ്രഷ്ടാവായ ദൈവംതമ്പുരാനെ മാത്രം ആരാധിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടതിന്റെ പേരി ല്‍ പ്രവാചകനും അനുയായികളും പുറ ത്താക്കപ്പെട്ട പ്രദേശത്തേക്ക്; 'ദൈവമാകുന്നു ഏറ്റവും വലിയവന്‍'-അല്ലാഹു അക് ബര്‍- എന്ന ശബ്ദം അന്തരീക്ഷത്തില്‍ പ്ര കമ്പനംകൊണ്ടു. ആ മുദ്രാവാക്യം ജീവിതത്തില്‍ പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കിയവരായിരുന്നു അവര്‍. പരമ്പരാഗതമായി ആരാധിച്ചുവന്നിരുന്ന വിഗ്രഹങ്ങളെയും ശവകുടീര ങ്ങളെയും വ്യാജദൈവങ്ങളെയും കൈ യൊഴിച്ചവര്‍; ദൈവത്തെ മാത്രം ആരാധിക്കുവാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുവേണ്ടി പെ റ്റുവളര്‍ന്ന സ്വന്തംനാടുപേക്ഷിച്ചവര്‍; വീടും കുടുംബവും വേണ്ടെന്നുവെച്ചവര്‍; ജീവിതകാലമത്രയും സമ്പാദിച്ച സ്വത്ത് മുഴുവന്‍ ആദര്‍ശത്തിനുവേണ്ടി ചിലവഴിച്ചവര്‍. അവരല്ലാതെ മറ്റാരാണ് 'അല്ലാഹു അക്ബര്‍' എന്ന് പറയാന്‍ അര്‍ഹതയുള്ളവര്‍? മക്കയെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ട് പതിനായിരത്തോളംപേര്‍ വരുന്ന ആ സൈന്യം കൈയില്‍ തീപന്തങ്ങളുമായി മക്കയുടെ പ്രാന്തങ്ങളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. 
കാരുണ്യത്തിന്റെ മഹനീയ മാതൃക
സത്യവിശ്വാസികളുടേതായ ആ സൈ ന്യം മക്ക കീഴടക്കി. എതിര്‍പ്പിന്‍േറതായ ആരവങ്ങളോ രക്തത്തിന്റെ പ്രവാഹമോ ഇല്ലാതെ തികച്ചും ശാന്തമായിക്കൊണ്ടായിരുന്നു ലോകചരിത്രത്തിലെ അതുല്യമായ ആ വിപ്ലവം നടന്നത്. തികച്ചും സമാധാന പരമായിരുന്നു അത്. പ്രവാചകന്റെ സേന യുടെ നായകനായിരുന്ന സഅ്ദുബ്‌നു ഉബാദ(്യ) ആവേശത്താല്‍ മക്കക്കടുത്തുനിന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: 'ഇത് രക്തച്ചൊരിച്ചിലിന്റെ ദിവസമാകുന്നു'. സമാധാനത്തിന്റെ പ്രവാചകന്‍ അത് തിരുത്തി. 'അല്ലാ! ഇന്ന് അനുഗ്രഹത്തിന്റെയും കരുണയുടെയും ദിനമാകുന്നു'. 
കാരുണ്യത്തിന്റെ പ്രവാചകനുമുന്നി ല്‍ ഇതാ കൂറേ മനുഷ്യര്‍ പഞ്ചപുച്ഛമ ടക്കി നില്‍ക്കുന്നു. ആരാണിവരെന്നല്ലേ? സത്യം പറഞ്ഞുവെന്നതിന്റെ പേരില്‍ നബിയെ സ്വന്തം നാട്ടില്‍നിന്ന് ആട്ടിയോടിച്ചവര്‍. തിരുമേനി നമസ്‌കരിക്കുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴുത്തില്‍ ഒട്ടകത്തിന്റെ കുടല്‍മാലകള്‍ ചാര്‍ത്തിയവര്‍. അദ്ദേ ഹത്തെ എറിഞ്ഞോടിച്ചവര്‍. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതൃവ്യനും ഇസ്‌ലാമിന്റെ സിംഹ വുമായിരുന്ന ഹംസ(്യ)യെ ഉഹ്ദില്‍ വെ ച്ച് ചതിച്ചുകൊന്ന വഹ്ശി. ഹംസയുടെ ചെവിയും മൂക്കും അരിഞ്ഞെടുത്ത് മാല കോര്‍ത്തണിഞ്ഞ് ഇസ്‌ലാമിനോടുള്ള വൈര്യം പ്രകടിപ്പിച്ച സ്ത്രീകള്‍. ഇസ്‌ലാമിന്റെ ആ സിംഹത്തിന്റെ നെഞ്ചു കുത്തിപ്പിളര്‍ത്തി കരള്‍ വലിച്ചെടുത്ത് അത് ചവച്ചുതുപ്പി യുദ്ധഭൂമിയില്‍ അമ്മാനമാടിയ ഹിന്ദ്. സത്യവിശ്വാസികളെ കൊടുംക്രൂരതകള്‍ക്ക് വിധേയരാക്കിയവര്‍. സുമയ്യ (്യ)യെ മൃഗീയമായി വധിച്ചവര്‍. യാസറി(്യ)നെ ക്രൂരമായി കൊന്നവര്‍. ബിലാലിനെ(്യ)യും അമ്മാറി(്യ)നെയും മര്‍ദിച്ചവ ര്‍. സത്യമതത്തെ നശിപ്പിക്കാന്‍ സകലവിധ തന്ത്രങ്ങളും പയറ്റി പരാജയപ്പെട്ടവര്‍. അവരുടെ കയ്യിലിന്ന് അധികാരമില്ല. ഉയ രാന്‍ വാളുകളില്ല. മര്‍ദിക്കാന്‍ ചാട്ടവാറുകളില്ല. പ്രവാചകന്‍ എന്തുപറഞ്ഞാലും അനുസരിക്കാന്‍ സന്നദ്ധതയുള്ള, ആയിര ക്കണക്കിന് അംഗങ്ങളുള്ള സര്‍വസന്നാഹങ്ങളോടും കൂടിയ സൈന്യം അവരെ പൊതിഞ്ഞ് നില്‍ക്കുന്നു. പ്രവാചകന്‍ ഒ രൊറ്റ വാക്കുപറഞ്ഞാല്‍ ഇവരുടെയെല്ലാം തലകള്‍ തന്റെ കാല്‍ക്കീഴില്‍ കിടന്ന് ഉരു ളും. ഇവരുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും കരള്‍ കടിച്ചുതുപ്പാന്‍ ആയിരങ്ങള്‍ സന്നദ്ധരാവും. ഇവരുടെ കഴുത്തില്‍ ഒട്ടകത്തിന്റെ കുടല്‍മാലകള്‍ ചാര്‍ത്തപ്പെടും. പക്ഷേ, പ്രവാചകന്‍ വിനയാന്വിതനായി ചോദിച്ചു: ''ഇന്ന് നിങ്ങളെന്താണ് എന്നില്‍ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്?'' അവര്‍ ദയനീയമായി പറഞ്ഞു: ''നന്മ, താങ്കള്‍ മാന്യനും മാന്യന്റെ മകനുമാകുന്നു''. കാരുണ്യത്തിന്റെ, ദയയുടെ, സ്‌നേഹത്തിന്റെ, അനുകമ്പയുടെയെല്ലാം ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ മാതൃകാപുരുഷന്‍ മൊഴിഞ്ഞു: ''പോവുക, നിങ്ങളെല്ലാവരും സ്വതന്ത്രരാവുന്നു''. സമാധാനത്തിന്റെ ഉത്തുംഗമായ ഉദാഹ രണം! കാരുണ്യത്തിന്റെ തുല്യതയില്ലാത്ത മാതൃക. 
പൂര്‍ണനായ മനുഷ്യന്‍
പ്രവാചകന്‍ പൂര്‍ണനായ ഒരു മനുഷ്യനായിരുന്നു. മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ എല്ലാവിധ ഗുണങ്ങളും അദ്ദേഹത്തില്‍ സമ്പൂര്‍ണ മായി പ്രകാശിച്ചിരുന്നു. പ്രസംഗങ്ങളും ഉപദേശങ്ങളും മാത്രമായിരുന്നില്ല പ്രവാച കന്‍ ലോകത്തിന് സംഭാവന ചെയ്തത്. സ്വന്തം ജീവിതത്തെ തന്നെ തന്റെ ആദര്‍ശങ്ങള്‍ക്കുള്ള പ്രായോഗികമാതൃകയായി അവതരിപ്പിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയം. ലാമാര്‍ട്ടിന്‍ എഴുതി: ''തത്ത്വജ്ഞാനി, പ്രസംഗകന്‍, ദൈവദൂതന്‍, നിയമനിര്‍മാതാവ്, പോരാളി, ആശയങ്ങളുടെ ജേതാവ്, അബദ്ധസങ്കല്‍പങ്ങളില്‍നിന്ന് മുക്തമായ ആചാരവിശേഷങ്ങളുടെയും യുക്തിബന്ധുരമായ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെയും പുനഃസ്ഥാപകന്‍, ഇരുപത് ഭൗതികസാമ്രാ ജ്യങ്ങളുടെ സ്ഥാപകന്‍-അതായിരുന്നു മുഹമ്മദ്. മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ എല്ലാ മാനദ ണ്ഡങ്ങളും വെച്ച് പരിഗണിക്കുമ്പോള്‍ നാം വ്യക്തമായും ചോദിച്ചേക്കാം: മുഹമ്മ ദിനെക്കാള്‍ മഹാനായ മറ്റു വല്ല മനുഷ്യനുമുണ്ടോ!'' (ഘമ ങമൃശേിഒശേെീൃശല റല ഹമ ഠൗൃൂൗശല ഢീഹ കക ജമഴല 277).
അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധികാരജീവിതം പരിശോധിക്കുക. അധികാരത്തിന്റെ ഉയ ര്‍ന്ന വിതാനത്തിലായിരുന്നപ്പോഴും ശരീര ത്തില്‍ പായക്കണ്ണികള്‍ പാടുകളുണ്ടാക്കുമാറ് പരുപരുത്ത പനയോലപ്പായയില്‍ കിടന്നുറങ്ങിയ പ്രവാചകന്‍. തന്റെ പള്ളിമുറ്റത്ത് യുദ്ധമുതലുകള്‍ കൂമ്പാരമായി കി ടക്കുമ്പോഴും കുടുംബത്തിന്റെ പട്ടിണിമാറ്റാന്‍ അതില്‍നിന്നെടുക്കാത്ത ദൈവദൂതന്‍. യുദ്ധത്തടവുകാരെ മദീനാനിവാസികള്‍ക്ക് ദാസന്മാരായി ഏല്‍പിച്ചുകൊടുക്കുമ്പോഴും വെള്ളംവലിച്ച വേദനയെക്കുറിച്ച് വേവലാതിപ്പെടുന്ന സ്വന്തംപുത്രി ഫാത്വിമക്ക് ഒരു വേലക്കാരിയെ അതില്‍നിന്ന് സ്വീകരിക്കാന്‍ അനുവാദംകൊടുക്കാത്ത റസൂല്‍. അറേബ്യയുടെ അര്‍ധഭാഗ ത്തിന്റെയും അധികാരികയായിരിക്കുമ്പോഴും തന്റെ വീട്ടില്‍ ഒരുപിടി ധാന്യ വും ഒരു തുകല്‍പാത്രവും മാത്രം ബാക്കിവെച്ചിരുന്ന നബി. ആ ജീവിതത്തിന് അധികാരം സുഖലോലുപതയ്ക്കുള്ള ഒരു മാര്‍ഗമായിരുന്നില്ല. പ്രത്യുത നീതിനിര്‍വഹണ ത്തിനുള്ള പാത മാത്രമായിരുന്നു. 
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബജീവിതം നോക്കുക. ഭാര്യമാരോട് അദ്ദേഹം നീതി പുലര്‍ത്തിയിരുന്നു. സന്താനങ്ങളോട് അ ദ്ദേഹം സ്‌നേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു. പേര ക്കുട്ടികളെ വാല്‍സല്യപൂര്‍വം പരിലാളിക്കുവാന്‍ അദ്ദേഹം ആര്‍ത്തികാണിച്ചിരുന്നു. മുഹമ്മദ് എന്ന ഭര്‍ത്താവിനെക്കുറിച്ച് ഒരു പരാതിയും പറയാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യമാര്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. മുഹമ്മദെന്ന പിതാവിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറ്റവും പറയാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മക്കള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്റെ കുടുംബക്കാരോട് അദ്ദേഹം കരുണകാണിച്ചിരുന്നു. കുടുംബബന്ധം പുലര്‍ത്തുവാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രത്യേകം താല്‍പര്യമുണ്ടായിരുന്നു.
ദയാലുവായ സാമൂഹ്യസേവകന്‍ 
സ്‌നേഹനിര്‍ഭരനും ദയാലുവുമായിരുന്നു പ്രവാചകന്‍. സാധാരണ സഞ്ചരിക്കുന്ന വഴിയിലെ ഒരു വീട്ടില്‍നിന്നൊരു ജൂതവനിത എന്നും തന്നെ തുപ്പുന്നുവെങ്കിലും പ്രവാചകന്‍ ഒന്നും പറയുന്നില്ല. ഒരു ദിവസം ആ വഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോള്‍ തന്റെമേല്‍ തുപ്പല്‍ വന്നുവീഴുന്നത് കാണാത്ത അദ്ദേഹം ചോദിക്കുന്നു: 'എന്റെ സ്‌നേഹിത ഇന്നെവിടെപ്പോയി? അവള്‍ ഇന്നെന്നെ കാണാന്‍ വന്നില്ലല്ലോ.' അവള്‍ അസുഖമായി കിടക്കുകയാണെന്നറിഞ്ഞ അദ്ദേഹം അവളെ സന്ദര്‍ശിച്ച് കുശലാന്വേഷണങ്ങള്‍ നടത്തുന്നു. തന്നെ ഭത്സിച്ചവ രെ ശപിക്കുകയോ പീഡിപ്പിച്ചവരോട് പ്രതികാരംചെയ്യുകയോ ചെയ്തില്ല, അദ്ദേഹം. തന്നെ എറിഞ്ഞോടിക്കുന്നവരുടെ നന്മക്കുവേണ്ടി അദ്ദേഹം പ്രാര്‍ഥിക്കുന്നതാണ് നാം കാണുന്നത്. 
ഈ ലോകത്തോട് വിട
ആ മഹാനായ വ്യക്തിത്വം ലോകത്തിനു മുഴുവന്‍ പ്രഭവിതറിക്കൊണ്ട് അറുപ ത്തിമൂന്ന് വര്‍ഷം ജീവിച്ചു. സ്വപത്‌നി ആ ഇശ(്യ)യുടെ മടിയില്‍കിടന്ന് ആ മഹാനുഭാവന്‍ ഇഹലോകവാസം വെടിഞ്ഞു. അതിനുമുമ്പ്, ഹിജ്‌റ പത്താം വര്‍ഷം ഒരുലക്ഷം അനുയായികളോടൊപ്പം അദ്ദേഹം ആദ്യത്തേതും അവസാനത്തേതുമായ ഹജജ് നിര്‍വഹിച്ചു. അവിടെവെച്ച് അദ്ദേ ഹം ഹജ്ജത്തുല്‍ വിദാഇലെ പ്രസംഗമെ ന്ന് പ്രസിദ്ധമായ പ്രസംഗം ചെയ്തു. മഹ ത്തായ ഒരു മനുഷ്യാവകാശ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു അത്. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ''അല്ലാഹുവിനോട് കൂറും ഭക്തിയുമുള്ളവരായി വര്‍ത്തിക്കുവീന്‍. നിങ്ങളുടെ രക്തവും ധനവും അഭിമാനവും പാവനമാകുന്നു. നിങ്ങളുടെ നാഥനുമായി നിങ്ങള്‍ കണ്ടുമുട്ടുന്ന അവസരത്തില്‍ നിങ്ങളുടെ ചെയ്തികളെക്കുറിച്ചവന്‍ ചോദ്യംചെയ്യും. പലിശ നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു. അനിസ്‌ലാമികത്വത്തിന്‍േറതായ എല്ലാവിധ രക്തപ്പകകളും പ്രതികാരനടപടികളും റദ്ദ് ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വഴിപിഴപ്പിക്കാന്‍വേണ്ടി വരുന്ന പിശാചിന്റെ ദുര്‍ബോധന-ത്തെക്കുറിച്ച് ജാഗരൂകരായിരിക്കുക. നിങ്ങളോട് നിങ്ങ ളുടെ പത്‌നിമാര്‍ക്ക് ഒരു കടപ്പാടുള്ളതുപോലെ നിങ്ങള്‍ക്ക് അവരോട് കടപ്പാടുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ രണ്ട് കാര്യങ്ങള്‍ വിട്ടേച്ചുകൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ പോകുന്നത്. അവ മുറുകെ പിടിക്കുന്ന-പക്ഷം എനിക്കുശേഷം നിങ്ങള്‍ പിഴച്ചുപോവുകയില്ല.  അല്ലാഹുവിന്റെ ഗ്രന്ഥവും അവന്റെ ദൂതന്റെ ചര്യയുമത്രെ അത്. മുസ്‌ലിംകള്‍ പരസ്പരം സഹോദരന്മാരാണ്. നിങ്ങള്‍ പരസ്പരം കഴുത്തറുക്കരുത്. മനുഷ്യരേ, നിങ്ങളുടെ ദൈവം ഒന്ന്, നിങ്ങളുടെ പിതാവൊന്ന്. നിങ്ങളല്ലാം ആദമില്‍നിന്ന്. ആദമോ മണ്ണില്‍നിന്നും. കൂടുതല്‍ ദൈവ ഭക്തിയുള്ളവനാണ് അല്ലാഹുവിങ്കല്‍ ശ്രേഷ്ഠന്‍. അറബിക്ക് അനറബിയെക്കാളോ അനറബിക്ക് അറബിയെക്കാളുമോ ഭയഭക്തികൊണ്ടല്ലാതെ യാതൊരു മഹ ത്ത്വവുമില്ല. മുസ്‌ലിംകളേ... എനിക്കുശേ ഷം ഒരു പ്രവാചകനില്ല. നിങ്ങള്‍ക്കുശേ ഷം ഒരു സമുദായവുമില്ല. നിങ്ങ-ളുടെ നാഥനെ ആരാധിക്കുക. അഞ്ചുനേരം നമസ്‌കരി-ക്കുകയും വ്രതമനുഷ്ഠിക്കുകയും ഹ ജ്ജ് നിര്‍വഹിക്കുകയും ചെയ്യുക. നിങ്ങളി ല്‍നിന്നുള്ള ഭരണകര്‍ത്താക്കളെ അനുസരിക്കുക. എങ്കില്‍ നിങ്ങളുടെ നാഥന്റെ സ്വര്‍ഗത്തില്‍ പ്രവേശിക്കാം''.
ഇനി നാം ചിന്തിക്കുക. നാല്‍പതു വയ സ്സാകുന്നതിനു മുമ്പ് ആരായിരുന്നു മുഹ മ്മദ്(ല)? നിരക്ഷരനായ ഒരു ഇടയബാലന്‍. സത്യസന്ധനായ ഒരു കച്ചവടക്കാരന്‍. ഈ മുഹമ്മദിന്(ല) എവിടെനിന്നാണ് നാല്‍പതാമത്തെ വയസ്സില്‍ ഈ ജ്ഞാ-നമെല്ലാം ലഭിച്ചത്? സര്‍വകാലപ്രസക്തങ്ങളായ ധാര്‍മി-കനിയമങ്ങളെല്ലാം അദ്ദേഹം എങ്ങനെയാണ് മെനഞ്ഞെ-ടുത്തത്? രാഷ്ട്രീയവും സാമ്പത്തികവുമായ സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ എങ്ങനെയാണ് പടച്ചത്? ഒരിക്കലും മാറ്റത്തിരുത്തലുകള്‍ വേണ്ടിവന്നിട്ടില്ലാത്ത സാന്മാര്‍ഗിക തത്ത്വങ്ങള്‍ എവിടുന്നാ-ണദ്ദേഹം ഉണ്ടാക്കിയത്? ഒരേയൊരു വ്യക്തിതന്നെ ഉജ്വലനായ സാമൂഹ്യപരിഷ്‌കര്‍ത്താവും അതിസമര്‍ഥനായ നിയമജ്ഞനും ശൂരനായ സൈന്യാധിപനും അതിശക്തനായ രാജ്യതന്ത്രജ്ഞനും അതിബുദ്ധിമാനായ തത്ത്വജ്ഞാനിയും അതിതീവ്രമായ ഭയഭക്തിയുള്ള വനും സ്‌നേഹ സമ്പന്നനായ ഒരു കുടുംബനാഥനും സ്‌നേഹിതനും എല്ലാമായിരിക്കുക. എന്നിട്ടദ്ദേഹം പറയുന്നു: 'ഇതൊന്നും തന്റെ കഴിവുകൊണ്ടല്ല, ദൈവത്തിന്റെ കഴിവുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്. അവന്‍ മാനവരാശിക്ക് മാതൃകയായി എന്നെ നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. നിങ്ങള്‍ എന്നെ അനുസരിക്കുക. അതാണ് മോക്ഷത്തിനുള്ള മാര്‍ഗം'
ഇതാണ് മുഹമ്മദ് നബി(ല). ഇസ്‌ലാമിന്റെ അന്തിമപ്രവാചകന്‍. സത്യത്തിനുവേണ്ടിയാണ് അദ്ദേഹം പോരാടിയത്. നീതിക്കു-വേണ്ടിയാണ് അദ്ദേഹം നിലനിന്നത്. സമാധാനത്തിനു-വേണ്ടിയാണ് അദ്ദേഹം പരിശ്രമിച്ചത്. തന്നെ ആരാധിക്കുവാന്‍ മുഹമ്മദ് നബി(ല) ആഹ്വാനം ചെയ്തില്ല. തന്റെ ശവകുടീരത്തെ ആരാധനാലയമാക്കരുതെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉപദേശം. തന്റെ ചിത്രമോ രൂപങ്ങളോ അദ്ദേഹം അവശേഷിപ്പിച്ചില്ല; അദ്ദേഹം ലോകത്തിന്റെ മുമ്പില്‍ സമര്‍പ്പിച്ചത് തന്റെ ജീവിതമായിരുന്നു. ധവളമായ ആ ജീവിതത്തില്‍ പുഴുക്കുത്തുകള്‍ ആരോപിക്കുവാന്‍ വിമര്‍ശകര്‍ക്കൊന്നും കഴിയില്ല. ദൈവിക ബോധനപ്രകാരമുള്ള ജീവിതമാണ് തന്നെ വിമലീകരി-ക്കുന്നതെന്നും അതിനാല്‍ തന്റെ ജീവിതത്തെ മാതൃകയാ-ക്കുകയാണ് മറ്റുള്ളവര്‍ ചെയ്യേണ്ടതെന്നുമാണ് അദ്ദേഹം ഉപദേശിച്ചത്. സ്വന്തം ജീവിതത്തെ മാതൃകയാക്കി ഉയര്‍ത്തിക്കാണിക്കാന്‍ മാത്രം വിശുദ്ധമായ ജീവിതം നയിച്ച എത്ര പേരെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാന്‍ ചരിത്രത്തിന് കഴിയും? മുഹമ്മദ് നബി(ല)യുടെ ജീവിതമാതൃകയാവട്ടെ കോടിക്കണക്കിന് മനുഷ്യര്‍ അനുധാവനം ചെയ്യുവാന്‍ വേണ്ടി ഇന്നും ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആദരവിന്റെ പൂര്‍ണവും ഋജുവുമായ രൂപമാണ് നാം ഇവിടെ കാണുന്നത്. ആരാധനയിലേ ക്ക് വഴിമാറാത്ത ആദരവ്! ആ മഹല്‍ ജീവിതത്തെ അനുധാവനം ചെയ്തുകൊണ്ടുള്ള ബഹുമാനം! ഇത്തരമൊരു ആദരവിന് പാത്രമാക്കപ്പെടുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും മനുഷ്യരുണ്ടോ?
പ്രവാചകനിന്ദയുടെ ചരിത്രം
മുഹമ്മദ് നബി(ല)ക്ക് പ്രവാചകത്വം ലഭിച്ചതു മുതല്‍ തന്നെ അദ്ദേഹം നിന്ദിക്ക പ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അബൂലഹബാണ് അന്തിമപ്ര-വാചകനെ നിന്ദിക്കുന്നതിന് തുടക്കം കുറിച്ചത്. അത് ഇന്നും തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പ്രവാചകനിന്ദക്ക് തുടക്കം കുറിച്ച അബൂലഹബിനെ വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ പാരായണം ചെയ്യുന്ന കോടിക്കണക്കിനാളുകള്‍ ശപിച്ചുെകാണ്ടിരിക്കുന്നു. സ്വയം ശപിച്ചുപോവുന്ന രീതിയിലായിരുന്നവത്രെ അയാളുടെ മരണം! പിന്നീടങ്ങോട്ട് പ്രവാചകന്‍(ല) നിന്ദിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; അപമാനി-ക്കപ്പെടുകയും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; ക്രൂരവും നിന്ദ്യവുമായ രീതിയി ല്‍ ഭത്സിക്കപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്. എന്നാല്‍ മുഹമ്മദ് നബി(ല)യുടെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഉജ്വലതയ്ക്ക് ഈ ഭത്സനങ്ങള്‍ കൊണ്ടൊന്നും യാതൊരുവിധ കോട്ടവുമുണ്ടായിട്ടില്ല. അതില്‍നിന്ന് വെളിച്ചം സ്വീകരിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം ഓരോ തലമുറയിുലും വര്‍ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയുമാണ്.  
എന്തുകൊണ്ടാണ് മുഹമ്മദ് നബി(ല) ഇത്രയധികം നിന്ദിക്ക-പ്പെടുന്നത്? ഇത്രയ ധികം അപഹസിക്കപ്പെടുവാന്‍ മാത്രം എന്തു തെറ്റാണ് അദ്ദേഹം ചെയ്തത്? പ്രവാചകനിന്ദയുടെ പിതാവായിരുന്ന അബൂജഹ്ല്‍ തന്നെ മറുപടി പറയട്ടെ: ''മുഹമ്മദ് കള്ളനാണെന്നോ മോശപ്പെട്ടവനാണെന്നോ എനിക്കഭിപ്രായ-മില്ല. എന്നാല്‍ അവന്‍ കൊണ്ടുവന്ന ആശയം! അത് കളവാണ്. അതിനോടാണ് ഞങ്ങളുടെ എതിര്‍പ്പ്''. മുഹമ്മദ് നബി(ല) കൊണ്ടുവന്ന ആശയങ്ങള്‍ അന്നും ഇന്നും പലര്‍ക്കും അരോച-കമാണ്. ഈ അരോചകത്വമാണ് പ്രവാചകനിന്ദയായി പുറത്തുവരുന്നത്- ഇന്നലെ അത് കവിതകളുടെയും അസഭ്യവ-ര്‍ഷങ്ങളുടെയും രൂപത്തിലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഇന്ന് അത് കാര്‍ട്ടൂണുകളുെടയും കാരിക്കേച്ചറുകളുടെയും കോലത്തിലാണെന്ന വ്യത്യാസം മാത്രമേയുള്ളൂ.
പ്രവാചകനിന്ദയുടെ വേരുകള്‍ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ചൂഷണാധി-ഷ്ഠിതമായ അധീശത്വവ്യവസ്ഥിതിയിലാണ്; അന്നും ഇന്നും ഒരേ മാനസികാവസ്ഥയില്‍ നിന്നാണ് അത് നിര്‍ഗളിക്കുന്നത്. നാഥനും ദാസനും തമ്മില്‍ അകലമൊന്നുമില്ലെന്നും അവനോട് നേര്‍ക്കുനേ-രെ ചോദിക്കുകയാണ് അടിയാന്മാര്‍ ചെയ്യേണ്ടതെന്നും പഠിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ സ്വഭാവികമായും തകര്‍ന്നുവീണത് ദൈവ-ദാസ ദല്ലാളന്മാരായിരുന്ന പുരോഹിതന്മാരുടെ ചൂഷണക്കൊട്ടാര-ങ്ങളായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടായിരുന്നു അന്നത്തെ എതിര്‍പ്പ്. ഇന്നത്തെ പ്രവാചകനിന്ദയുടെ അപ്പോസ്തലന്മാര്‍ക്ക് രണ്ടുമുഖ-മുണ്ട്. രണ്ടും ഭീകരമെങ്കിലും മീഡിയ അവയെ പൗഡറിട്ട് ജനസാമാന്യത്തിനു മുന്നില്‍ അവതരിപ്പിച്ച് മിനുക്കിയെടുക്കുന്നു. ഒന്ന് സെക്യുലറിസത്തിന്റെ മുഖമാണ്. മതവും ആത്മീയതയും ആരാധനാലയങ്ങള്‍ക്കകത്തു മതിയെന്നും ജീവിതത്തിന്റെ അര്‍ഥം നിര്‍ണയിക്കുന്ന രംഗങ്ങളിലേക്കൊന്നും അത് കടന്നുകയറരുതെന്നുമുള്ള സെക്യുലറിസ്റ്റ് വീക്ഷണത്തോട് ജീവി-തത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളെയും ൈദവികബോധനപ്രകാരം പരിവര്‍ത്തിപ്പിക്കുകയാണ് മതമെന്ന ഇസ്‌ലാമിക സങ്കല്‍പം ഒരുതരത്തിലും രാജിയാവുന്നില്ല. രണ്ടാമത്തെ മുഖം ആഗോളവല്‍കരണത്തിന്റെസാംസ്‌കാരികാധിനിവേശത്തിന്റേതാണ്. ലഹരി, ലോട്ടറി, പലിശ, സൗന്ദര്യപ്രകാശനം, സ്വതന്ത്രലൈംഗികത തുടങ്ങിയ, മാ ര്‍ക്കറ്റിനെ സ്‌നിഗ്ധമാക്കാന്‍ സാമ്രാജ്യത്വമുപയോഗിക്കുന്ന സകലതിനുമെതിരാണ് ഇസ്‌ലാം. ഇവയുപയോഗിച്ച് ഉപഭോക്താവിനെ ചൂഷണം ചെയ്താണ് 'സ്വതന്ത്ര വിപണി' നിലനില്‍ക്കുന്നതു തന്നെ. ഇവയുടെയെല്ലാം നേരെ ഇസ്‌ലാം പുറംതിരിഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇസ്‌ലാമിനെയും അതിന്റെ പ്രവാചകനെയും സെക്യുലറി-സത്തിന്റെയും സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെയും ആളുകള്‍ക്ക് വെറുപ്പാണ്. ചൂഷണങ്ങളെക്കുറിച്ചറിയാതെ അവര്‍ നിര്‍മിക്കുന്ന വലയില്‍ വീഴാനൊരുങ്ങുന്നവരെ രക്ഷിക്കുവാന്‍ ഇന്നുള്ളത് ഇസ്‌ലാ-മികാദര്‍ശം മാത്രമാണെന്ന് അവര്‍ക്കറിയാം. ഈ ആദര്‍ശത്തെ വസ്തുനിഷ്ഠമായി വിമര്‍ശിക്കുവാന്‍ ആര്‍ക്കുമാവില്ലെന്നും വിമര്‍ശിക്കുന്തോറും ഇസ്‌ലാമികാദര്‍ശത്തിന്റെ മാനവികമുഖം കൂടുതല്‍ തെളിഞ്ഞുവരികയാണെന്നും അത് ചൂഷിതരെ അതിലേക്ക് ആകര്‍ഷിക്കാന്‍ മാത്രമെ നിമിത്തമാവുന്നുള്ളൂ എന്നും അനുഭവത്തില്‍നിന്ന് പഠിച്ചവരാണവര്‍. ഈ പാഠമാണ് പ്രവാചകനെ നിന്ദിക്കുവാനും അപഹസിക്കുവാനും അങ്ങനെ മുസ്‌ലിംകളെ പ്രകോപിതരാക്കുവാനും അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്. 
വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ക്ക് സ്വാഗതം
പ്രവാചകനിന്ദയ്‌ക്കെതിരെയുള്ള സംസാരത്തെ മുസ്‌ലിംകളുടെ അസഹിഷ്ണുതയായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നവരുണ്ട്. മുസ്‌ലിംകള്‍ വിമര്‍ശനത്തെ ഭയപ്പെടുന്ന ഭീരുക്കളാണെന്നാണ് അവര്‍ വരുത്തിത്തീര്‍ക്കുന്നത്. വസ്തുതയെ പച്ചയായി വളച്ചൊടിക്കലാണിത്. വിമര്‍ശനങ്ങളെ ഭയപ്പെടുന്നവരല്ല മുസ്‌ലിംകള്‍. ഖുര്‍ആനിനെയോ പ്രവാചകനെ(ല)യോ ഇസ്‌ലാമി-നെയോ വിമര്‍ശിക്കുന്നവര്‍ക്കെതിരെ മുസ്‌ലിംകള്‍ ഒരിക്കലും വാളെടുത്തിട്ടില്ല. എത്രയെത്ര ഇസ്‌ലാം വിമര്‍ശനഗ്രന്ഥ-ങ്ങളാണുള്ളത്, ലോകഭാഷകളില്‍. അവയില്‍ ഉന്നയിക്ക-പ്പെട്ടിട്ടുള്ള വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം വസ്തുനിഷ്ഠവും പ്രമാണബ-ദ്ധവുമായ മറുപടികള്‍ മുസ്‌ലിംലോകം നല്‍കിപ്പോന്നിട്ടുണ്ട്. മലയാളത്തില്‍തന്നെ എയ്രയോ ഇസ്‌ലാം വിമര്‍ശന ഗ്രന്ഥ-ങ്ങളുണ്ട്. അവയില്‍ ഉന്നയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആരോപണങ്ങ-ള്‍ക്കെല്ലാം മലയാളഭാഷയില്‍തന്നെ മറുപടി എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. വിമര്‍ശനങ്ങളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുകയും അവയെ ഇസ്‌ലാമി-പ്രബോധനത്തിന് അനുഗുണമായി ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന-വരാണ് മുസ്‌ലിംകള്‍. ആരുടെയെങ്കിലും വിമര്‍ശനങ്ങള്‍-ക്കുമുമ്പില്‍ തരിപ്പണമാകുന്നതല്ല ഇസ്‌ലാമികാദര്‍ശമെന്നും അതിനെതിരെ ഉന്നയിക്കപ്പെടുന്ന ആരോപണങ്ങള്‍ക്ക് ഖുര്‍ആനും നബിചര്യയും തന്നെ മറുപടി നല്‍കുന്നുണ്ടെന്നും അറിയുന്നവര്‍ പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് വിമര്‍ശനങ്ങളെ ഭയപ്പെടുക? വിമര്‍ശനങ്ങളോടൊന്നും പുറംതിരിഞ്ഞുനില്‍-ക്കാതെത്തന്നെ സ്വന്തം സത്യത തെളിയിക്കാവുന്നവയാണ് ഖുര്‍ആനും സുന്നത്തുമാകുന്ന പ്രമാണങ്ങളും അവ പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന മൂല്യക്രമവുമെന്നതാണ് വസ്തുത. പിന്നെയെന്തിനാണ് വിമര്‍ശനങ്ങളെ ഭയപ്പെടുന്നത്?
വിമര്‍ശിക്കലും അപഹസിക്കലും രണ്ടാണ്. ഏതൊരു സംസ്‌കൃതസമൂഹവും അംഗീകരിക്കുന്നതാണ് ഒന്നാമത്തേത്. രണ്ടാമത്തേതാകട്ടെ ആരും അംഗീകരിക്കാത്തതുമാണ്. ഒന്നാമത്തേത് ബൗദ്ധികമായ ചര്‍ച്ചക്ക് നിമിത്തമാകുന്നു. രണ്ടാമത്തേത് വൈകാരികവിക്ഷോഭത്തിനല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും കാരണമാകുന്നില്ല. ഏത് ചരിത്രപുരുഷനും വിമര്‍ശിക്കപ്പെടാം. അയാള്‍ക്ക് ഉണ്ട് എന്ന് വിമര്‍ശകര്‍ക്ക് കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞ തകരാറുകള്‍ പൊതുസമൂഹത്തിനു മുമ്പില്‍ അവതരിപ്പിക്കാം. ഇതിനൊന്നും ആരും എതിരല്ല. വിമര്‍ശനമെന്നാല്‍ തെറിവിളിയും അപഹസിക്കലുമാണെന്ന് കരുതുന്നത് അസംസ്‌കൃതമായ മനസ്സിന്റെ ഉടമകളാണ്. അതാണ് ആര്‍ക്കും അംഗീകരിക്കാനാവാത്തത്. 
മുഹമ്മദ് നബി(ല) വിമര്‍ശിക്കപ്പെട്ടുകൂടാ എന്നൊന്നും ആരും ഇതുവരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. എന്നാല്‍ കോടിക്കണക്കിന് ആളുകള്‍ ആദരിക്കുന്ന, ലോകത്തിന്റെ ചരിത്രഗതിയെത്തന്നെ ഏറ്റവുമധികം സ്വാധീനിച്ച മുഹമ്മദ് നബി(ല)യെ അപഹസിക്കുകയും നിന്ദിക്കുകയും തെറിവിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഒരു സംസ്‌കൃതസമൂഹത്തിനും അംഗീകരിക്കാനാവുകയില്ല. മുഹമ്മദ് നബി(ല)യെന്നല്ല, ഒരു മഹാമനുഷ്യനും നിന്ദിക്കപ്പെട്ടുകൂടായെനാണ് മുസ്‌ലിംകളുടെ പക്ഷം. മഹല്‍വ്യക്തികള്‍ നിന്ദിക്കപ്പെടുന്നതുെകാണ്ട് സമൂഹത്തിനോ മാനവതയ്‌ക്കോ എന്താണ് നേട്ടമെന്ന് ആരും വിശദീകരിച്ചു കണ്ടിട്ടില്ല. പ്രവാചകന്‍(ല) നിന്ദിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ കോടിക്കണക്കിനു മുസ്‌ലിംകള്‍ വേദനിക്കുകയും പ്രയാസപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്വന്തത്തെക്കാള്‍ മുഹമ്മദ് നബി(ല)യെ സ്‌നേഹിക്കുന്നവരാണ് മുസ്‌ലിംകള്‍. അതുകൊണ്ടുതനെ പ്രവാചകനെ തെറിപറയുന്നത് മുസ്‌ലിംകള്‍ക്ക് സഹിക്കുവാന്‍ കഴിയില്ല. കോടിക്കണക്കിന് മുസ്‌ലിംകളെ പ്രയാസപ്പെടുത്തിയിട്ട് തെറിവിളിക്കുന്നവര്‍ നേടുന്നതെന്താണ്? പ്രവാചകനെ തെറിപറയുന്നവരോട് മുസ്‌ലിംകള്‍ക്ക് പറയുവാനുള്ളത് അവര്‍ക്ക് ആര്‍ജവമുണ്ടെങ്കില്‍ ആ മഹല്‍ജീവിതത്തെ വസ്തുനിഷ്ഠമായി വിലയിരുത്തുകയും വിമര്‍ശിക്കുകയും ചെയ്യുകയെന്നാണ്. പ്രവാചകജീവിതത്തെ സത്യസന്ധമായി വിലയിരുത്തുവാന്‍ തയാറായവരെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്തുതിപാഠകരായിത്തീര്‍ന്നതായാണ് ചരിത്രം. 
ആവിഷ്‌കാര സ്വാതന്ത്ര്യം?
കോടിക്കണക്കിന് മനുഷ്യരെ പ്രയാസപ്പെടുത്തുകയും ദുഃഖിപ്പിക്കുകയും ചെയ് ത കാര്‍ട്ടൂണ്‍ പ്രവാചകനിന്ദ ആവിഷ്‌കാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പേരിലാണ് ന്യായീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. എന്താണീ ആവിഷ്‌കാര സ്വാതന്ത്ര്യം? ഓരോരുത്തര്‍ക്കും തോന്നുന്നതെല്ലാം പറയാനും എഴുതുവാനുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് അതെങ്കില്‍ അത്തരമൊ രു സ്വാതന്ത്ര്യം കാട്ടില്‍ പോലുമുണ്ടാവില്ലെ ന്നതല്ലേ വാസ്തവം? ഏതൊരു സംസ്‌കൃ ത സമൂഹത്തിലും സ്വാതന്ത്ര്യം ഉത്തരവാദിത്തത്തോട് ചേര്‍ന്നതാണ് വ്യവഹരിക്കപ്പെടുകയും പ്രയോഗവല്‍ക്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുക. സ്വാതന്ത്ര്യമെന്നാല്‍ അന്യ നെ അവഹേളിക്കുവാനുള്ള ലൈസന്‍സാണെന്ന് സംസ്‌കൃതനായ ഒരാളും പറയുക യില്ല. ലോകത്തുള്ള 130കോടി മുസ്‌ലിംകള്‍ സ്വന്തത്തെക്കാള്‍ സ്‌നേഹിക്കുന്ന പ്രവാചകനെ അവഹേളിക്കുവാനും നിന്ദിക്കുവാനുമുള്ള അവകാശമായി ആവിഷ് കാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ വ്യാഖ്യാനിക്കുവാന്‍ സംസ്‌കാരമുള്ള ആര്‍ക്കെങ്കിലും കഴിയുമോ?
ആവിഷ്‌കാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പരിചയുപയോഗിച്ച് തങ്ങളുടെ വൃത്തികേടുകളെ ന്യായീകരിക്കുന്ന ജില്ലാന്‍ഡ്‌സ്- പോസ്റ്റണ്‍ പത്രം എന്തുകൊണ്ടാണ് രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് തങ്ങള്‍ക്ക് അയച്ചുകിട്ടിയ യേശുവിന്റെ കാരിക്കേച്ചര്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാതിരുന്നത്? ഹോളോകോസ്റ്റി നെ നിരാകരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ലേഖനമെഴു താന്‍ പോലും ധൈര്യം കാണിക്കുവാന്‍ കഴിയാത്ത യൂറോപ്യന്‍ മാധ്യമ സമൂഹത്തി ന് ആവിഷ്‌കാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ച് പറയാന്‍ എന്ത് അവകാശമാണുള്ളത്? 'അതിവിശുദ്ധ വസ്തുക്കളെപ്പോലും വിമ ര്‍ശിക്കുകയും ആക്ഷേപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് നമ്മുടെ സംസ്‌കാരത്തിന്റെ കാതലാണ്' എന്നെഴുതിയ ജര്‍മന്‍ പത്രമായ 'ഡൈവെല്‍റ്റ്' പത്രാധിപര്‍ റോജര്‍ കോപ്പ ല്‍ എന്തേ പലസ്തീനീ പൈതങ്ങളെ തി ന്നുന്ന ഭീകരനായി ഇസ്രായേല്‍ പ്രധാനമന്ത്രി ഏരിയല്‍ ഷാരോണിനെ ചിത്രീകരി ക്കുന്ന തികച്ചും രാഷ്ട്രീയമായ ഒരു കാര്‍ട്ടൂ ണ്‍ പോലും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുവാന്‍ സന്നദ്ധമാവാതെ തിരിച്ചത്? ഹോളോകാസ്റ്റിനെക്കുറിച്ച നിറം പിടിപ്പിച്ച കഥകള്‍ വാസ്തവവിരുദ്ധമാണെന്ന് സമര്‍ഥിച്ച് ലേഖനമെഴുതിയ കാരണത്താല്‍ മൂന്ന് വര്‍ഷമായി ഓസ്ട്രിയന്‍ ജയിലില്‍ കഴിയുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ചരിത്രകാരനു വേണ്ടി ശബ്ദിക്കുവാന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ കാവലാളുകളായി സ്വ യം പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന യൂറോപ്യന്‍ മാധ്യ മവര്‍ഗം എന്തേ തയാറാകാത്തത്? അപ്പോ ള്‍, യൂറോപ്പിന്റെ ഭാഷയില്‍ ആവിഷ്‌കാര സ്വാതന്ത്ര്യമെന്നാല്‍ മുസ്‌ലിംകളെ തെറിപറയുകയും പ്രവാചകനെ(ല) നിന്ദിക്കുക യും ചെയ്യലാണ്. ഇത്തരമൊരു 'സ്വാത ന്ത്ര്യം' അംഗീകരിക്കുവാന്‍ ഏതെങ്കിലുമൊ രു സംസ്‌കൃത സമൂഹത്തിന് സാധിക്കുമോ?
യഥാര്‍ഥത്തില്‍, ഇപ്പോള്‍ ഉയര്‍ന്നുവ ന്ന കാര്‍ട്ടൂണ്‍ വിവാദം ആവിഷ്‌കാരസ്വാത ന്ത്ര്യത്തിന്റെ ബഹിര്‍സ്ഫുരണമൊന്നുമല്ലെന്നും മുസ്‌ലിംകളെയും പ്രവാചകനെ യും നിന്ദിച്ച് മുസ്‌ലിം ജനസാമാന്യത്തെ പ്രകോപിതരാക്കുന്നതിനായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ആസൂത്രിത പദ്ധതിയാണെന്നും സം ഭവത്തിന്റെ നാള്‍വഴികളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ആര്‍ക്കും ബോധ്യമാകും. രണ്ടുല ക്ഷം മുസ്‌ലിംകളുള്ള രാജ്യമാണ് ഡെന്‍മാ ര്‍ക്കെങ്കിലും അതിന്റെ തലസ്ഥാനമായ കോപ്പന്‍ ഹേഗനില്‍ ഒരു മുസ്‌ലിം ദേവാലയമോ ശ്മാശനമോ ഇതുവരെ അനുവദി ച്ചിട്ടില്ല. അവിടുന്ന് പുറത്തിറങ്ങുന്ന ജില്ലാ ന്‍ഡ്‌സ് പോസ്റ്റണ്‍ 2005 സെപ്റ്റംബര്‍ 30 നാണ് വിവാദപരമായ പന്ത്രണ്ട് കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. അവിടെയുള്ള മു സ്‌ലിംകള്‍ ഈ പ്രവാചകനിന്ദക്കെതിരെ പ്രതിഷേധിച്ചുവെങ്കിലും യാതൊരു നടപടിയുമുണ്ടായില്ല. ഡാനിഷ് പീനല്‍ കോഡി ന്റെ 144, 266 യ വകുപ്പുകള്‍ പ്രകാരം കുറ്റക രമാണ് പ്രവാചകനിന്ദയെങ്കിലും ആവിഷ് കാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പേരില്‍ അത് ന്യായീകരിക്കുകയാണ് ഡാനിഷ് പ്രധാനമന്ത്രി ആന്‍ഡേഴ്‌സ് ഹോഫ് റാസ്മുസ്സന്‍ ചെയ്തത്. കോപണ്‍ ഹേഗണിലെ മുസ് ലിം രാജ്യങ്ങളുടെ പതിനൊന്ന് അംബാസഡര്‍മാര്‍ ഒക്‌ടോബര്‍ 20 ന് അദ്ദേഹത്തെ ചെന്നുകണ്ട് പ്രവാചക നിന്ദയുടെ ഗൗരവ വും നടപടിയെടുക്കേണ്ടതിന്റെ അനിവാര്യ തയും ബോധ്യപ്പെടു-ത്തിയെങ്കിലും തങ്ങ ള്‍ പത്രസ്വാതന്ത്ര്യത്തില്‍ ഇടുപെടുകയി-ല്ലെന്നാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്. 2006 ജനുവരി 10ന് ഒരു നോര്‍വീജിയന്‍ പത്രവുംകൂ ടി പ്രസ്തുത കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച് ആവിഷ്‌കാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ കാ ര്യത്തില്‍ യൂറോപ്യന്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ ഒറ്റക്കെട്ടാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചതോടെയാണ് രംഗം വഷളായത്. തുടര്‍ന്ന് ഫ്രാന്‍സ്, ജര്‍മനി, സ്‌പെയ്ന്‍, ഇറ്റലി, ആസ്ട്രിയ, നെതര്‍ലാ ന്റ്‌സ് എന്നീ രാജ്യങ്ങിളിലെ നിരവധി പത്രങ്ങള്‍ പ്രസ്തുത കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഇതിന്റെ പ്രതികരണമെന്നോണം ജനുവരി 26 ന് സൗദി അറേബ്യ കോപ്പണ്‍ ഹേഗണിലെ അതിന്റെ അംബാസഡറെ തിരിച്ചുവിളിക്കുകയും ഡാനിഷ് ഉല്‍പന്നങ്ങള്‍ ബഹിഷ്‌കരിക്കുവാന്‍ ലോ കമുസ്‌ലിം സമൂഹത്തോട് അഭ്യര്‍ഥിക്കുകയും ചെയ്തു.
മുഹമ്മദ് നബി(ല)യെ ഭീകരനും സ് ത്രീലമ്പടനുമായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ക്കെതിരെ മുസ്‌ലിം ലോകം തിക ച്ചും സമാധാനപരമായാണ് പ്രതികരിച്ചത്. മുസ്‌ലിം സാധാരണക്കാരിലേക്ക് വിഷയമെത്തിക്കാതെ, നയതന്ത്രപരമായിത്തന്നെ ഇത് കൈകാര്യം ചെയ്യാനാണ് മുസ്‌ലിം രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികള്‍ പരിശ്രമിച്ച ത്. 2005 സെപ്റ്റംബര്‍ 30ന് ഡെന്‍മാര്‍ക്കില്‍ നടന്ന സംഭവം അതുകൊണ്ടുതന്നെ മുസ് ലിംലോകത്തെ സാധാരണക്കാര്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല, 2006 ജനുവരി 10 വരെ; അ ന്നാണ് പ്രവാചകനിന്ദയുടെ കാര്‍ട്ടൂണ്‍ യൂ റോപ്പ് ഏറ്റെടുക്കുകയും ഇക്കാര്യത്തില്‍ തങ്ങള്‍ ഒറ്റക്കെട്ടാണെന്ന് യൂറോപ്യന്‍ മാധ്യമലോകം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തത്. ഇസ്‌ലാമിനെ-തിരെയുള്ള ബോധപൂര്‍വ മായ കടന്നാക്രമണമാണ് ഇതുകൊണ്ട് വിവക്ഷിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഏറെ ബുദ്ധിയൊന്നുമാ-വശ്യമില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് മുസ്‌ലിം രാജ്യങ്ങള്‍ ഡെന്‍മാര്‍ക്കി ല്‍ നിന്ന് അംബാസഡര്‍മാരെ തിരിച്ചു വി ളിച്ച് അവരുമായുള്ള നയതന്ത്രബന്ധങ്ങള്‍ വിഛേദിച്ചതും ഡാനിഷ് ഉല്‍പന്നങ്ങള്‍ ബ ഹിഷ്‌കരിക്കുവാന്‍ ആഹ്വാനം ചെയ്തതും. ആവിഷ്‌കാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ച് വാ ചാലരാകുന്നവരെന്തേ മുസ്‌ലിംകള്‍ക്ക് പ്രതിഷേധിക്കുവാനും പ്രതികരിക്കുവാനുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവുമു-ണ്ടെന്ന് അംഗീകരിക്കാത്തത്?
എന്തുകൊണ്ട് എതിര്‍ക്കപ്പെടുന്നു? 
പ്രവാചകനിന്ദയിലധിഷ്ഠിതമായ കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ എതിര്‍ക്ക-പ്പെടാന്‍ രണ്ടു കാരണങ്ങളുണ്ട്. ഒന്നാമത്തെത് പ്രാവാചകനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നത് ഇസ്‌ലാം എതിര്‍ക്കുന്ന കാര്യമായതുകൊ-ണ്ടാണ്. ശുദ്ധമായ ഏകദൈവാരാധനയില്‍ നിന്ന് മനുഷ്യരെ വഴിപിഴപ്പിച്ചത് പ്രവാചകന്‍മാരുടെയും മഹല്‍ വ്യക്തികളുടെയും ചിത്രീകരണമാണ് എ ന്നതിനാല്‍ പ്രസ്തുത ചിത്രീകരണങ്ങളെ ഇസ്‌ലാം എതിര്‍ക്കുകയും തടയുകയും ചെയ്യുന്നു. യേശുവിന്റേതു മുതല്‍ ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റേതുവരെയുള്ള പ്രതിമക ളും ചിത്രീകരണങ്ങളും അവരുടെ അനുയായികളെ അവരെ ആരാധിക്കുന്നതിലേക്കാണ് നയിച്ചതെന്ന യാഥാര്‍ഥ്യം ഈ ഇ സ്‌ലാമിക നിര്‍ദേശത്തിന്റെ സത്യതയ്ക്ക് കരുത്തുപകരുന്നു. മുഹമ്മദ് നബി (ല)യു ടേതായി ഒരു ചിത്രീകരണവും ഇതുവരെ മുസ്‌ലിം ലോകത്ത് ഉണ്ടാകാതിരിക്കുവാനുള്ള കാരണം അക്കാര്യം ശക്തമായി വി രോധിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അത്തരം ചിത്രീകരണങ്ങള്‍ മുസ്‌ലിംകള്‍ വെറുക്കുന്നു; എതി ര്‍ക്കുന്നു.
രണ്ടാമതായി വിവാദവിഷയമായ കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ പ്രവാചകനിന്ദ-യലധിഷ്ഠിതവും വൃത്തികെട്ടതുമാണ് എന്നതിനാലാണ്. ശാന്തിയുടെയും സമാധാനത്തിന്റെയും പ്രവാചകനെ ഭീകരനും വൃത്തികെട്ടവനുമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നത് ആര്‍ക്കാണ് സ ഹിക്കാന്‍ കഴിയുക? പ്രവാചകന്‍ (ല) ഏ തുതരം ഭീകരതയാണ് പഠിപ്പിച്ചതെന്ന് പറഞ്ഞുതരാന്‍ ഈ പ്രാകൃത കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റു-കള്‍ക്കെങ്കിലും കഴിയുമോ? തന്നെ പീഡിപ്പിച്ചവര്‍ക്ക് വേണ്ടി പ്രാര്‍ഥിക്കുകയും നി ന്ദിച്ചവരോട് നന്‍മചെയ്യുകയും നാട്ടില്‍ നി ന്ന് പുറത്തക്കിയവര്‍ക്ക് മാപ്പുനല്‍കുകയും ചെയ്ത മുഹമ്മദ് നബി (ല)യെ പ്രതികാര മൂര്‍ത്തിയായി ചിത്രീകരിക്കുന്നത് കണ്ടുനി ല്‍ക്കാന്‍ ആര്‍ക്കാണ് സാധിക്കുക? ഈ പ്രതിഷേധം മുസ്‌ലിംകളുടേതു മാത്രമല്ല. സംസ്‌കൃതരായ മുഴുവന്‍ മനുഷ്യരുടേതുമാണ്; തെറിവിളിയും അപഹാസവും അം ഗീകരിക്കാത്ത മുഴുവന്‍ മനുഷ്യരുടേതും.
പ്രതികരണത്തിന്റെ രീതിശാസ്ത്രം
ഏറ്റവുമധികം വേദനയും പ്രയാസവുമുണ്ടാക്കുന്ന കാര്യമായിട്ടു-പോലും മുസ് ലിംകള്‍ വളരെ സമാധാനപരമായാണ് പ്രവാചകനിന്ദയുടെ കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ക്കു നേരെ പ്രതികരിച്ചത്. 2005 സെപ്റ്റംബര്‍ 30 മുതല്‍ 2006 ജനുവരി 10വരെ സമാധാനപരമായി പ്രശ്‌നം പരിഹരിക്കുവാന്‍ മുസ് ലിംകള്‍ ശ്രമിച്ചു. പ്രസ്തുത ശ്രമങ്ങളെല്ലാം പരാജയപ്പെട്ടതോടെയാണ് ഡെന്‍മാര്‍ക്കുമായി നയതന്ത്രബന്ധങ്ങള്‍ വിഛേദിക്കുവാനും ഡാനിഷ് ഉല്‍പന്നങ്ങള്‍ ബഹിഷ് കരിക്കുവാനും മുസ്‌ലിം ലോകം സന്നദ്ധമായത്. പ്രസ്തുത ബഹിഷ്‌കരണം പോലും സമാധാനപരമായിരിക്ക-ണമെന്നാണ് മുസ്‌ലിം പണ്ഡിതന്‍മാര്‍ ആഹ്വാനം ചെ യ്തത്.
എന്നാല്‍ കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ക്കെതിരെയു ള്ള പ്രതിഷേധം തെരുവിലേക്കിറങ്ങിയപ്പോള്‍ ചില സ്ഥലങ്ങളിലെങ്കിലും അതി ന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടു. പ്രതിഷേധം കലാപങ്ങളും അക്രമങ്ങളുമായി. മുസ്‌ലിം പണ്ഡിതന്‍മാരില്‍ നിന്ന് പ്രതിഷേധത്തി ന്റെ നേതൃത്വം സാമൂഹ്യദ്രോഹികള്‍ ഏ റ്റെടുക്കുന്ന സ്ഥിതിവിശേഷമുണ്ടായി. നയതന്ത്രകാര്യാലയങ്ങള്‍ കത്തിക്കുകയും ആളുകളെ അക്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രീതിയില്‍ പ്രതിഷേധിക്കുന്നത് ഇസ്‌ലാമികമല്ലെന്ന് പണ്ഡിതന്‍മാര്‍ ഉല്‍ബോധിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ, പണ്ഡിതന്‍മാരുടെ ഉല്‍ബോധനമോ മുസ്‌ലിംലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാ ഗങ്ങളില്‍ നടന്ന സമാധാനപരമായ പ്രതിഷേധങ്ങളോ അല്ല മാധ്യമങ്ങള്‍ ഏറ്റുപിടി ച്ചത്. പ്രവാചകസ്‌നേഹത്തിന്റെ മറവില്‍ സാമൂഹ്യവിരുദ്ധര്‍ നടത്തിയ കലാപങ്ങ ളും അക്രമങ്ങളും പെരുപ്പിച്ചുകാട്ടി മുസ് ലിംകള്‍ അസ്ഹിഷ്ണുക്കളും ഭീകരരുമാണെന്ന തങ്ങളുടെ പതിവുപല്ലവി ആഘോഷിക്കുവാന്‍ ലഭിച്ച അവസരം മാധ്യമങ്ങള്‍ ശരിക്കും മുതലെടുത്തു. അതോടെ ഇരക ള്‍ അക്രമികളായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടായി. കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ പ്രചരിപ്പിച്ചത്-ഇസ്‌ലാം ഭീകരതയും മുഹമ്മദ് നബി(ല) ഭീകരനുമാണെന്ന സന്ദേശം- ശരിതന്നെയാണെന്നാണ് മുസ്‌ലിം പ്രതികരണങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നതെന്ന് വരുത്തിത്തീര്‍ക്കാന്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിച്ചു. കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചവര്‍ എന്തുദ്ദേശിച്ചുവോ അതിനനുസൃതമായിത്തീര്‍ന്നു മുസ്‌ലിം പേരുകളുള്ള ചിലരുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍.
എന്തുകൊണ്ടാണിത് സംഭവിച്ചത്? അതിക്രമങ്ങള്‍ക്കും നിന്ദക്കുമെതിരെ എ ങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണമെന്ന് ഇസ്‌ലാമിക പാഠം പ്രതിഷേധക്കാരില്‍ ചിലര്‍ വിസ്മരി ച്ചതാണ് ഇതിനു കാരണം. തന്നെ നിന്ദിച്ച വരോടുള്ള മുഹമ്മദ് നബി(ല)യുടെ അനുചരന്‍മാര്‍ എങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചുവെന്നോ പ്രതിഷേധക്കാരില്‍ പലരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. സാമൂഹ്യവിരുദ്ധര്‍ പ്രതിഷേധം ഏറ്റെടുക്കുവാനുണ്ടായ സാഹചര്യമുണ്ടായത് അതുകൊണ്ടാണ്. അതിനാലാണ് മുസ് ലിംവിരുദ്ധ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് ആഘോഷിക്കുവാനുള്ള വകയുണ്ടായത്. ഇങ്ങനെയെ ല്ലാം നടക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ പ്രതികരണം ഇസ്‌ലാമികമാണെന്ന പണ്ഡിതന്‍മാരുടെ ആഹ്വാനം മാധ്യമങ്ങളൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കുകയോ ജനങ്ങളിലെത്തിക്കുകയോ ചെയ് തതുമില്ല. മാധ്യമങ്ങള്‍ക്കാവശ്യം മുസ്‌ലിം കള്‍ അസഹിഷ്ണുക്കളാണെന്ന് വരുത്തുകയാണല്ലോ!
മുസ്‌ലിംകള്‍ക്ക് പറയാനുള്ളത്
ആര്‍ക്കും എന്തിനും വിശ്വസിക്കുവാനും വിശ്വസിക്കാതിരി-ക്കുവാനുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. ഏത് വിശ്വാസത്തെയും വിമര്‍ ശിക്കുവാന്‍ ആര്‍ക്കും അവകാശമുണ്ട്. എ ന്നാല്‍ വിമര്‍ശനം അവഹേളനവും നിന്ദയുമായിക്കൂടാ. മറ്റുള്ളവരുടെ വികരാങ്ങള്‍ വ്രണപ്പെടുത്താതിരിക്കാന്‍ എല്ലാവരും ശ്ര ദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. സ്വാ-തന്ത്ര്യം അര്‍ഥപൂര്‍ ണമാകണമെങ്കില്‍ അത് മറ്റുള്ളവരെ ഹനിച്ചുകൊണ്ടാവരുത്. അല്ലാത്തപക്ഷം വ്യാപകമായ കുഴപ്പങ്ങളായിരിക്കും ഫലം.
വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ക്ക് മുസ്‌ലിംകള്‍ എതിരല്ല. ആരുടെയെങ്കിലും വിമര്‍ശനങ്ങളെക്കൊണ്ട് തകരുന്ന ആദര്‍ശമല്ല ഇസ്‌ലാം. വിമര്‍ശിക്കുവാന്‍ വേണ്ടി ഇസ്‌ലാമിനെ അവഗാഢമായി പഠിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചവര്‍ അ തിന്റെ അനുയായികളാ-യിത്തീരുകായണുണ്ടായിട്ടുള്ളത്. ഏത് വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ക്കും മറുപടി നല്‍കാനാവുന്നവിധം ഉജ്വലമാണ് ഇസ്‌ലാമികാദര്‍ശങ്ങള്‍. ഈ ആദര്‍ശങ്ങ ളെ തകര്‍ക്കാന്‍ വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ക്കോ അവഹേളനങ്ങള്‍ക്കോ സാധ്യമല്ല. ആര്‍ക്കും കെടുത്താന്‍ കഴിയാത്ത ദിവ്യപ്രകാശമാ ണ് തങ്ങളുടെ കൈകളിലുള്ളതെന്ന പൂര്‍ ണബോധ്യമാണ് വിമര്‍ശനങ്ങളെയും സം വാദങ്ങളെയും സ്വാഗതം ചെയ്യാന്‍ മുസ് ലിംകളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്. 
'അവരുടെ വായ്‌കൊണ്ട് അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രകാശം കെടുത്തിക്കളയാമെന്ന് അ വര്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അല്ലാഹുവാകട്ടെ ത ന്റെ പ്രകാശം പൂര്‍ണമാക്കാതെ സമ്മതിക്കയില്ല; സത്യനിഷേ-ധികള്‍ക്ക് അത് അ നിഷ്ടകരമായാലും'
'അവനാണ് സന്‍മാര്‍ഗവും സത്യമതവുമായി തന്റെ ദൂതനെ അയച്ചവന്‍. എല്ലാ മതത്തെയും അത് അതിജയിക്കുന്നതാക്കാന്‍ വേണ്ടി. ബഹുദൈവവിശ്വാസികള്‍ക്ക് അത് അനിഷ്ടകരമാ-യാലും ശരി'(9: 32,33).

0 comments:

Post a Comment